Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]
സൈക്ലിങ് മെഷീൻ ഒപ്പം ഒരു വെയിങ് മെഷീനും മേടിച്ചു. അന്ന് ഉച്ചക്ക് തന്നെ വീടിന്റെ ടെറസിൽ എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്തു. ടെറസ് ഷീറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ പുറത്ത് നിന്നും ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരാം എന്നും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും പൊന്നു.
+++++++
ചാപ്റ്റർ 2 :
ദൂരം : നിഷ്കളങ്കതിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിവിലേക്കുള്ള ദൂരം….
ഏകദേശം വൈകുന്നേരം 4:30 ആയപ്പോൾ ഇത്ത എന്നെ വിളിച്ചു.
“നീ വരുന്നില്ലേ അനീഷേ….. “
“എന്റെ പൊന്നിത്ത…… ഒരു 5 മണി എങ്കിലും ആവട്ടെ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ സിറ്റിയിൽ ആണ്….. ഇങ്ങള് റെഡി ആയി നിക്കിൻ ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും എത്താം.”
5 മണി ആയപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ എത്തി…. ബെൽ അടിച്ചതും ഷാനമോൾ വന്നു ഡോർ തുറന്നു.
“ഉമ്മ എവിടെ ഷാനു????? “
എന്റെ ശബ്ദം കെട്ടിട്ടായിരിക്കും റൂമിൽ നിന്നും ഇത്ത മറുപടി തന്നു…..
“അനീഷേ ഞാൻ ഇതാ വരുന്നു….. നീ മുകളിലേക്ക് പൊക്കോ ….. “
ഞാൻ നേരെ ടെറസ്സിൽ പോയി. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷംഇത്താ അങ്ങോട്ട് വന്നു…. ഇത്തയെ കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
ഇത്ത ഒരു നൈറ്റി ഒക്കെ ധരിച്ചു വരുന്നു…..
“ഹലോ നമ്മള് തൊഴിലുറപ്പിനു പോകുന്നതല്ല, ത്രെഡ്മില്ലിൽ ഓടാൻ പോകുവാ…. ഇതൊക്കെ തട്ടി തടഞ്ഞു വീണാൽ പിന്നേ ഇക്ക വരുമ്പോൾ പല്ലില്ലാത്ത മോഡൽ ആവും….”
“അള്ളോ പിന്നെ ഞാനെന്താ ഇടേണ്ടത്…..”
“ഇങ്ങള് പാന്റ്സ് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇട്ടിട്ട് വാ…”
ഇത്ത പോയി, തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ദേ പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാരും ലെഗ്ഗിങ്സും. ഞാൻ ഇത്തയെ നോക്കി വീണ്ടും ചിരിച്ചു…. സത്യം പറയാല്ലോ ഇത്തയെ കണ്ടപ്പോൾ മുഖത്ത് വന്ന ചിരിയേക്കാൾ കുണ്ണയിൽ വന്ന അനക്കം ആണ് എന്നെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്.
ടൈറ്റ് ചുരിദാറിൽ ഇത്തയുടെ മുലകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നില്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. പാതി ചുരുണ്ട മുടി കാണാൻ പാകം, തട്ടമിട്ട ഇത്തയുടെ മൊഞ്ച് എന്നെ ശരിക്കും കുഴക്കി….
“ഇതിനും കൊഴപ്പണ്ടൊ???? “
ഇത്തയുടെ ചോദ്യം….
“സാരമില്ല, ഇന്നിപ്പോ ഇങ്ങനെ പോകട്ടെ. എന്തായാലും ഇന്ന്
💬 Comments
View all comments