Chapter Title : വൂൾഫ് - ലോക്കഡോൺ ഇൻ പാരിപ്പള്ളി [റിച്ചി]

അവൻ പാത്രം കഴുകി കഴിഞ്ഞു മാറി നിന്ന് മായയുടെ ശരീര വടിവ് ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പ്രായത്തേക്കാൾ ചെറുപ്പം ആണ് മായ. തൂവെള്ള നിറം. നഗരത്തിലാണ് താമസമെങ്കിലും ഒരു തനി നാട്ടിനിപുരംകാരിയുടെ മുഖം. ഇടുപ്പിനു താഴെ വരെ നീണ്ടതും തലയിൽ ഭംഗിയായി പടർന്നു നിൽക്കുന്നതുമായ മുടി. ഒന്നുപോലും നരച്ചിട്ടില്ല. അല്പം വണ്ണം ഉള്ളത് അവളുടെ ഭാജിയുടെ ആക്കം കൂടിയാതെ ഉള്ളു. വന്നതിനൊത്തു തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലയും ചന്തിയും. കുളിച്ചു മുല്ലപ്പൂ ചൂടി ചന്ദന കുറി തോട്ടുവന്നാൽ നല്ല അസൽ മലയാളി മങ്ക. ഈ പ്രായത്തിലും അവളുടെ ഭാജിയുടെ അടുത്ത് പോലും ആശ എത്തില്ല എന്ന് സഞ്ജയ്‌ക്കു തോന്നി. ആശക്കു മായയുടെ അത്ര നിറമില്ല. നീളം മായയെ പോലെ തന്നെ അതിനൊത്ത വണ്ണവും മുലയും ചന്തിയും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും. മുഖത്തുള്ള ആ ഐശ്വര്യം മായയുടെ അടുത്തുപോലും വരില്ല എന്ന് അവനു തോന്നി.

മായ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു. സഞ്ജയ് എല്ലാം കേള്കുന്നതുപോലെ മൂളി എങ്കിലും അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ മയയിലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മായ എന്തോ ചോദിച്ചു. മായയുടെ വിളികേട്ടാണ് അവൻ ഉണ്ടാർന്നതു.

സഞ്ജയ്:- എന്താ അമ്മെ?

മായ:- എന്ത് ആലോചിച്ചു നില്കുവാ?

സഞ്ജയ്:- അത്..... പിന്നെ....(അവൻ പരുങ്ങി)

മായ:- എനിക്ക് മനസിലായി ആശയെ കാണാൻ പറ്റാത്ത വിഷമം അല്ലെ?

സഞ്ജയ്:- ആ..... അതെ.

പെട്ടെന്ന് അവനൊരു ബുദ്ധി തോന്നി. അവൻ പതുക്കെ ചെന്ന് മായയുടെ കക്ഷത്തിനിടയിലൂടെ കൈകളിട്ടു വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട്. അധികം മുറുക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

സഞ്ജയ്:- അവളില്ലെങ്കിൽ എന്താ അമ്മയോട് ഇത്ര നേരം ചിലവഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ തന്നെ പേടി ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ വളരെ കംഫോര്ട്ടബിള് ആണ്.

പെട്ടെന്നുള്ള അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ മായ ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് അവർക്കു വാത്സല്യം തോന്നി അവനോടു. അവൾ വലത്തെ കൈ കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ അവനെ തലോടി. അവന്റെ തല അപ്പോൾ മായയുടെ വലതു തോളിൽ ആയിരുന്നു.

മായാ:- നീ എന്റെ മോനല്ലേ. ആശയെപ്പോലെ തന്നെ ഇനി എനിക്ക് നീയും. നിനക്ക് ഇനി