Chapter Title : വൃന്ദാവനം [തമ്പ്രാൻ]

ആദ്യം ആയിട്ടല്ലേ കാണുന്നെ.

ഞാൻ ഇതും പറഞ്ഞത് മുറിവിട്ടു പുറത്ത് പോവാൻ തുടങ്ങീപോ ഒരു കൈ എന്റെ തോളിൽ. ഞൻ തിരിഞ്ഞ് നോകീപ്പോ ചേട്ടൻ കാർത്തിക്ക് (ഓഹ് വല്യ ബഹുമാനം ഒന്നും ഇല്ല വേണേ നിനക്ക് കൊറച്ചു പുച്ഛം തരാം 😏.)

കാർത്തിക് :എന്താടാ നീ കൊറേ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലേ അവർ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം എന്ന് ഹഹ എന്നിട്ട് ഇപ്പോ എന്തായി. ഞാൻ വേണേ നിന്നെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് അയക്കാം എന്താ.

ഞാൻ (തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ നേരെ നിന്നേട്ട് ).(കണ്ണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് ): 😏. അപ്പൊ നീ.

കാർത്തിക് :ഹ ഹ ഹ പിന്നെ നീ എന്ത് കരുതി ഞാൻ തന്നെ അട. അവരെ ലോറി കെട്ടി കൊന്നത്. സ്വത്തിനും വേണ്ടി ഈൗ കാനനത്തിനൊക്കെ അവകാശി ആകുവാൻ.

ഞാൻ :(അവന്റെ കൊരവള്ളി നോക്കി ഒരു പിടിപ്പിടിച്ചേട്ട് ഞൻ അവനെ തൂക്കി നിർത്തി.)ടാ നായെ സ്വന്തം തന്തേം തള്ളയേം കൊന്നട്ട് നീ ഇതെക്കെ കൊണ്ട് സമദാനമായിട്ട് ജീവിക്കും എന്ന് നിനക്ക് തോന്നാണിണ്ടോ.

അശ്വതി :ഏയ്യ് വിട് വിടെടാ നായെ. കീർത്തനെ....

ഞാൻ :ഹാ നീ അങ്ങ് വിളിച്ചു കൂവതേടി നിന്റെ കണവൻ ചാവുന്നേ ചാവട്ടെ.

കീർത്തനയു സുബിനും അങ്ങോട്ട് ഓടിവന്നട്ടു കാണുന്നത് എന്റെ കയ്യിൽ കാർത്തിക് തൂങ്ങി കിടക്കുന്നത്. അപ്പോഴേക്കും നാണിയമ്മയും വന്നു.

കീർത്തന :ടാ വിടെടാ ചേട്ടനെ.. സുബിയേട്ട ഒന്ന് പിടിച്ചു മറ്റേട്ട അവനെ.

അപ്പോഴേക്കും ആ സുബിനും വന്നു എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് അയാളെ രക്ഷിക്കാൻ. ഇവൻ കെടന്ന് കൊറേ ഫലം പിടിക്കാനിണ്ട് പക്ഷെ ഒന്നും നടന്നില്ല.

അശ്വതി :ഡാ വിടെടാ ചത്തുപോവേമെടാ വിടെടാ ഞാൻ കാലുപിടിക്കാം.

ഞാൻ :ഹാ ഇവൻ ചവെട്ടടി. ഇവനെ ഞാൻ പണ്ടേ ഒന്ന് കൊങ്ങി വെച്ചതാ പക്ഷെ ഇവൻ ചെയ്തത് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ല അതോണ്ട് ഇനി ഇവൻ വേണ്ട.

കീർത്തന :എടാ പ്ലീസ് വിടെടാ ഏട്ടനെ വിടെടാ. പറ്റിപ്പോയി. എല്ലാത്തിനും മാപ്പ് നിനൊന്ന് ചേട്ടനെ വിടെടാ.

ഞാൻ : മാപ്പൊ എടി പൂ... സ്വന്തം അച്ഛനേം അമ്മയേം കൊന്നേട്ട് മാപ്പൊ(ഞാൻ അവളേം