Chapter Title : വ്യാധിരൂപിണി [ഷേണായി]

സീറ്റിലേക്ക് വീണു.ആളുകൾ അവനെ ചവിട്ടാനും അടിക്കാനും തുടങ്ങി.

' നില്ലു ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ ടീമേ.' അവൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആളുകൾ പൊതിരെ തല്ലു തുടർന്നു.ഒടുവിൽ അവനെ ബസ്സിൽ നിന്നിറക്കി വിട്ടു.
ബസ് അവസാന സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി.ആളുകളെല്ലാം ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.യാത്രയിൽ കിട്ടിയ കളക്ഷൻ എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി തന്റെ കറുത്ത ബാഗിലിട്ട് കണ്ടക്ടർ ഇറങ്ങി നടന്നു.കറുത്ത് തടിമാടനായ അയാൾക്ക് ആറടിയോളം ഉയരം ഉണ്ടായിരുന്നു.

'താങ്ക്സ് ചേട്ടാ,' ദീപിക അയാളുടെ പിന്നാലെ ഓടി വന്നു.

കണ്ടക്ടർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ദീപികയെ കണ്ട് അയാൾ ഒരു ചിരി പാസാക്കി.' ആഹാ ഇയാളാണോ, എന്തിനാ കൊച്ചേ താങ്ക്സൊക്കെ?'

' ആ അലവലാതിയിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിച്ചതിന്.' ദീപിക വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ അയാളോട് പറഞ്ഞു.

' ഓഹ്, അതിനൊക്കെ താങ്ക്സ് എന്നാത്തിനാ ,എന്റെ ബസ്സിൽ ഒരു തോന്ന്യാസം നടന്നാൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം എനിക്കാണ്.' കണ്ടക്ടർ പറഞ്ഞു.

അവരിരുവരും കൂടി കൊച്ചി ജെട്ടിക്ക് സമീപമുള്ള വഴിത്താരയിലൂടെ നടന്നു.റോഡിന് വശങ്ങളിലുള്ള മരങ്ങളിൽ കാറ്റ് വീശി ഇലയനക്കമായി.കടവാവൽ കൂട്ടങ്ങൾ അവയിൽ നിന്ന് ചിറകടിച്ചു പറന്നുയർന്നു.

അവിടെയൊക്കെ നിന്നവർ ദീപികയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഏതോ ഫിലിം അവാർഡ് ചടങ്ങിനെത്തിയതു പോലെ ഫാൻസി സാരിയും സ്ലീവ്‌ലെസ് ബ്ലൗസുമിട്ട് വയറും വടയും കാട്ടി ഒരു പെണ്ണ് അവിടെ വരുന്നത് ആദ്യമാകും. അവളുടെ വേഷവിതാനം അത്രയ്ക്കു വശ്യമായിരുന്നു.
' കൊച്ചെന്നാത്തിനാ ഈ വേഷമൊക്കെ ഇട്ടു ബസ്സിൽ കേറിയത്. അവനെ കുറ്റം പറയാനൊക്കത്തില്ല. ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ എങ്ങനാ..' ഉരുണ്ടു വീർത്തു പിന്നോട്ട് ഉന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ചന്തികൾ നോക്കി അയാൾ് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

' ശ്ശോ, എന്താ ചേട്ടാ