Chapter Title : യാത്രക്കാരന്റെ ശ്രദ്ധക്ക് 1 [കുണ്ടൻ പയ്യൻ]

കിട്ടിയില്ല. സുനിലിന്റെ ബാഗ് തപ്പിയപ്പോൾ അതിൽ അവന്റെ ഒരു വെള്ള ടീ ഷർട് കണ്ടു. അത് എടുത്ത് ഇട്ടു. അവനോട് പറയുന്നും വേണ്ട. ചങ്ക് ആണ്.

പോവുന്നെന്റെ മുന്നേ ഒരു അര മണിക്കൂർ ഫോണിൽ കളിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. ഫേസ്ബുക്കിൽ കയറി ഓരോന്നു ഒകെ തപ്പി ഇരുന്നപ്പോൾ ആണ് ഒരാളുടെ പോസ്റ്റ്‌ കണ്ടത്. കൊല്ലം അഞ്ചാറായി ഫേസ്ബുക് ഉണ്ടാക്കീട്ട്. പത്തു നാലായിരം ഫ്രെണ്ട്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ. അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരും. അങ്ങനെ ഒരാൾ ആയിരുന്നു ഷുക്കൂർ. ഷുക്കൂർ ഷുക്കൂ എന്നാ പേരിൽ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അയാൾ അന്ന് വൈകുന്നേരം വടകരക്ക് പോവുന്നുണ്ടെന്നും കൊറോണ ആയത് കൊണ്ട് ബസ് ഒന്നും ഇല്ല എന്നും. ബൈക്കിൽ പോവുന്ന ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ലിഫ്റ്റ് കൊടുക്കുമോ എന്നും ചോദിച്ചു. പെട്രോൾ പൈസ ആയി ആയിരം രൂപ തരാം എന്നും അത്യാവശ്യം ആയി വിളിക്കണം എന്നും അതിൽ എഴുതി. താഴെ തന്നെ നമ്പറും ഉണ്ടായിരുന്നു. നബർ എടുത്തു ഞാൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു

ആരാണ് എന്താണ് എന്നൊന്നും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ആയിരം രൂപ എന്ന് കേട്ടപ്പോ തന്നെ ഞാൻ ചാടി വീണു. റിങ് അടിഞ്ഞു ലാസ്റ്റ് അപ്പുറത് ഉള്ള ആൾ ഫോൺ എടുത്തു.

“ഹലോ “ അപ്പുറത് ഒരു കനപ്പിച്ച ശബ്ദം കേട്ടു. ശബ്ധം കേട്ട ഞാൻ ഒന്ന് ഭയന്നു മെല്ലെ ചോദിച്ചു.

“ഹലോ ശുക്കൂർ അല്ലെ . “

“അതെ ഷുക്കൂർ ആണ്. ഇതാരായിരുന്നു. “

“ഞാൻ അനീഷ് ആണ്. ഫേസ്ബുക്കിൽ ഒരു പോസ്റ്റ് കണ്ടു. വടകരയിലേക്ക് ഒരു ലിഫ്റ്റ് വേണം എന്ന്. അത് കണ്ട് വിളിച്ചത്. “

“അൽഹംദുലില്ലാഹ്. ഒരാൾ എങ്കിലും വിളിച്ചല്ലോ. മോന് എവിടെക്കാ പോവുന്നെ. വടകര ആണോ.? “

“അല്ല ഞാൻ കോഴിക്കോട് വഴി ആണ്. പോവബോ വടകര ഇറക്കി തരാം പോരെ.? “

“ഓഹ് മതി മോനെ. ബസ് ഒന്നും ഇല്ലാണ്ട് കുടുങ്ങി നിക്കായിരുന്നു. അവസാന നിമിഷം ആണ് മോന് വിളിച്ചത് സമാധാനം. “

“ചേട്ടൻ എവിടെ നിന്ന കയറുന്നെ. “

“മോന് പുതിയ സ്റ്റാൻഡിന്റെ അവോടെ വന്ന മതി