Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

ഷോപ്പ് അല്ല. മാനുഫാക്ച്ചറിങ് യൂണിറ്റ് ആണ്”

ഞാൻ അത് കേട്ട് മിഴിച്ചു നിന്നു. ചേച്ചി തുടർന്നു..

“ബേക്കറിക്കട ആണെങ്കില് ഇപ്പൊ എന്നാ ഒരു കട.. നമ്മളേക്കാള് പൈസ ഉള്ളവര് വന്നാല് അതിലും വലിയ കട ഒരിക്കെ തൊടങ്ങും. പക്ഷെ ഈ പറഞ്ഞ എല്ലാ കടയിലേക്കും ഹോൾസെയിൽ ആയി ബേക്കറി സപ്പ്ളൈ വരുന്നത് എറണാകുളത്തീന്ന് ഒക്കെയാ.. അല്ലെ? നമ്മളും വീട്ടിൽ അത് തന്നെയാ ഉപയോഗിക്കുന്നെ.. പക്ഷെ നമ്മള് സ്വന്തായിട്ട് ഒരു യൂണിറ്റ് ഇട്ടാൽ പിന്നെ കംപ്ലീറ്റ് കുത്തക ആർക്കാ”..?

“നമ്മക്ക്”.. ഞാൻ യാന്ത്രികമായി പറഞ്ഞു.

“നമ്മടെ ബ്രാൻഡിൽ എല്ലാ ബേക്കറിയേലും സാദനങ്ങൾ വിൽക്കാൻ തുടങ്ങി, ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞാല് ഓരോ ടൗണിലും നല്ല ലൊക്കേഷൻ ഉള്ള ബേക്കറി കടകള് നമ്മക്ക് വാങ്ങാം. എന്നിട്ട് നമ്മടെ ബ്രാൻഡ് ഷോപ്പ് പോലെ ബേക്കറി വില്കാം. ഉണ്ടാക്കുന്നതും സപ്ലെയും നമ്മൾ തന്നെ ആയതുകൊണ്ട് ഒരുത്തനും നമ്മളോട് ഈ ഫീൽഡിൽ നേരെ നിന്ന് മുട്ടാൻ ഒക്കത്തില്ല” ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ എന്തോ യക്ഷിക്കഥ കേട്ട് ഇരിക്കുന്ന പോലെ അന്തം വിട്ട് ഇരിപ്പാണ്. ആ ജംക്ഷനിൽ ഉള്ള ഒന്നോ രണ്ടോ ബേക്കറിക്കട പൂട്ടിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഈ ജില്ലയിലെ തന്നെ സകല ബിസിനസ്സുകാർക്കും അപകടം വിതക്കുന്ന മഹാവിപത്തായി മാറുകയാണ് സോഫിയ സേവ്യർ.. എനിക്ക് വലിയ ബഹുമാനം തോന്നി. ചേച്ചിയെ തോൽപ്പിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല. കാരണം ചേച്ചി ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ നമ്മളെക്കാൾ ഒരു അഞ്ചു കൊല്ലം മുൻപിൽ ആണെന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

“പിന്നേയ് ഒരു സർപ്രൈസ് കൂടെ ഉണ്ട് മോനൂന്”.. മോനു വിളി ബാക്ക് ഓൺ ആക്ഷൻ ആയി. അപ്പൊ എന്തോ രസികൻ കാര്യം ആരിക്കും..!

"എന്താ"..!! ഞാൻ ഉത്സുകനായി..

അത് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് തരാം. ഇപ്പൊ ഇത് മതി..

ഞാൻ ഫുൾ ത്രില്ലിൽ ആയി. അതെന്തായിരിക്കും. ഒരു പിടിയും ഇല്ല.. എന്റെ ഉത്സാഹം പിടിച്ചുവെക്കാൻ എനിക്ക് ആയില്ല..

പെട്ടന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. "എന്താ അത്"..?

ചേച്ചി പ്രതീക്ഷിച്ച് നിൽക്കയാവണം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് “അയ്യടാ.. അത് സമയമാകുമ്പോൾ”... എന്ന് പറഞ്ഞ് എൻ്റെ മേൽചുണ്ടിൽ ആയ ചോക്കലേറ്റ്,