Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

വെച്ച് ഒന്ന് നോക്കി.

എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു. പെട്ടന്ന് എൻ്റെ ജീനിലെ കടി അച്ചായൻ ഉണർന്നു. ‘പെണ്ണുങ്ങൾ സജഷനായി പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ആയിരിക്കും. വലിയ മൊടക്കൊന്നും ഇല്ലേല് ചെയ്ത് കൊടുത്തേക്കണം. അതിന്റെ ഗുണം അപ്പൊ കിട്ടത്തില്ല. പക്ഷെ അത് കിട്ടാതെയും ഇരിക്കത്തില്ല’ അപ്പന്റെ സാരോപദേശം..

ഞാൻ അത് മൈൻഡിൽ വെച്ച് നൈസായി ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കി:

“അടുത്ത സർപ്രൈസ് തന്നാൽ ഉടുത്ത് കാണിക്കാം”..

സോഫി ചേച്ചി അത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരേ സമയം കുറുമ്പും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു. മാത്രവുമല്ല ചേച്ചിക്ക് ആ ഉത്തരം ബോധിച്ചു എന്ന് മുഖത്ത് നിന്നും മനസ്സിലായി. ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു വിടർന്നു. പക്ഷെ, ചേച്ചി പറഞ്ഞത്:

“അതിന് സമയം ആയില്ല മോനൂ.. സമയം ഇനിയും ഉണ്ടല്ലോ”..!

അത് കേട്ടതോടെ, ആസന്നഭാവിയിൽ ആഗമമാവാൻ പോകുന്ന നള-ദമയന്തി ആട്ടക്കഥയുടെ കേളികൊട്ട് എന്റെ ഹൃദയരങ്ങിൽ ആരംഭിച്ചു..!

******************************

അദ്ധ്യായം II മമ്മി തന്ന സമ്മാനം !

അമ്മ കിച്ചണിൽ ബാക്കി വെച്ച് പോയ ജോലികൾ ചേച്ചി തുടർന്ന് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ അതും നോക്കി നിന്നു. സാധാരണ അമ്മ കിച്ചണിൽ പണിയുമ്പോൾ അതിൻ്റെ ഏഴയലത്ത് ഞാൻ വരാറില്ല. പക്ഷേ സോഫി ചേച്ചി കിച്ചണിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് പോകാനും തോന്നുന്നില്ല. എന്തായാലും കിട്ടിയ ചാൻസ് അല്ലേ. അമ്മയും പപ്പയും വരുന്നത് വരെ അൽപ്പം പഞ്ഞാരയടിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല… ഇതു പോലൊരു ചരക്ക് ആൻ്റി കിച്ചണിൽ എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അടിപൊളി ആയേനെ.. അറിയാതെ ഞാൻ