Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

ഒക്കെ ഇപ്പോഴല്ലേ മോനു ഇണ്ടായേ… അന്നൊക്കെ എന്നാ.. കാർന്നോന്മാർ പെൺകിടാങ്ങളെ ഒന്ന് നോക്കും. ആ.. മൊലയും കുണ്ടിയുമെല്ലാം മുഴുത്തിട്ടൊണ്ട്. കെട്ടിക്കാറായി.. അത്ര തന്നെ”..!

ചേച്ചിടെ വായെന്ന് പപ്പാ പറയണപോലെ പച്ചക്ക് മൊല, കുണ്ടി എന്നൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു വിമ്മിട്ടം വന്നു... മനസ്സിൽ അല്ല, അണ്ടിയിൽ..!

ചേച്ചീ: ആഹ് അപ്പൊ പറഞ്ഞെ… എന്റെ പതിനെട്ടിന് നിലൂനു രണ്ടു വയസ്സാന്നേൽ ഇപ്പൊ മമ്മിക്ക് പ്രായം എത്ര? ഉത്തരം കണ്ടു പിടിച്ചാൽ സമ്മാനവോണ്ട്. ചേച്ചി അത് പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് എന്റെ ഉത്തരം വന്നു:

“മുപ്പത്തിയെട്ട്”.. ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ചേച്ചി അൽപ്പം സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു. “മമ്മിയെ കണ്ടാൽ വയസ്സ് ഒത്തിരി പറയുന്നുണ്ടോ മോനു”..?

ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ ഷോക്കിൽ നിൽക്കുകയാണ്. മമ്മിക്ക് പ്രായം നാല്പത്തിന് മുകളിൽ ആണെന്നാണ് ഞാൻ ഇതുവരെയും ഓർത്തിരുന്നത്. പക്ഷെ ശരിക്കുമുള്ള പ്രായം കൂടി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചകത്ത് ഒരു ജിഞ്ചിലിപ്പ് ഉണ്ടായി!

ഞാൻ: “ഒരു പാസ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ വെച്ച് മമ്മീടെ പ്രായം ചോദിച്ചാൽ കണ്ണുള്ള ഒരുത്തനും മുപ്പതു പോലും പറയുകയില്ല. ഇത് ഇപ്പൊ എനിക്ക് നിലൂന്റെ വയസ്സിൽ കൺഫ്യൂഷൻ ആയതാ”..

അതുകേട്ടു മമ്മി “ഹമ്” എന്ന് പറഞ്ഞു ചുണ്ട് ചെരിച്ചു. അതുശരി ഞാൻ പറഞ്ഞത് കാര്യം ആണെങ്കിലും അവസരം ഇതായത് കൊണ്ട് സോപ്പിടുവാ എന്നാ മമ്മീടെ വിചാരം. എന്നാ പിന്നെ വേണ്ടാ സോപ്പിടണ്ട.. വായിൽ മുറുക്കാൻ ഇട്ട ഒരു തന്തക്കാർന്നോരുടെ ഭാവത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു:

“എടീ ഷോഫിയായെ ണീ ഒട്ടിരി അങ്ങു പുഷ്ടിച്ചപ്പോ.. എന്റെ കണക്ക് പിഴച്ചതാന്നെ.. ണീ ക്ഷമി”... എന്നിട്ട് കാർന്നോന്മാരുടെ കൂട്ട് ഒരു വഷളൻ ചിരിയും അങ്ങ് പാസ്സാക്കി.

എന്റെ ഭാവാഭിനയം കണ്ട് അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിൽക്കെയാണ് മമ്മി. പെട്ടന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോ എന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു. ഒരു കൃത്രിമ ദേഷ്യത്തിൽ പല്ലു കടിച്ച് ചോദിച്ചു: “നീ മമ്മീടെ പേര് വിളിക്കാൻ ആയോടാ കൊച്ചുചെറുക്കാ”..?

ഒരു വട്ടം ചെവിയിൽ രജിത പിടിച്ചു പൊന്നാക്കിയായതുകൊണ്ട് മമ്മീടെ സോഫ്റ്റ് പിടിത്തം ആയിട്ടും ഞാൻ “യ്യോ” എന്ന് കൂവി.. പക്ഷെ മമ്മി വിടാൻ ഭാവം