Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

ഞാൻ: പിന്നെ കിളവിയോ.. പത്തുനാല്പത്തഞ്ചു വയസ്സിൽ ഒന്നും ആരും കിളവിയാകത്തില്ല…

ചേച്ചി എളിയിൽ കൈകുത്തി എന്നെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. എത്ര വയസ്സ്??

ഞാൻ കുടുങ്ങി.. നിലൂന്റെ വയസ്സിന്റെ കൂടെ ഒരു കൊട്ടക്കണക്ക് കൂടി ഇട്ട് ഉദ്ദേശം വയസ്സ് പറഞ്ഞതാണ് ഞാൻ. എന്നാ പിന്നെ, ഇച്ചരെ കുറച്ചു പറയാം. ഞാൻ പറഞ്ഞു  “ഒരു.. നാല്പത്തി”..

ചേച്ചി: ആ.. പത്തീ.. ബാക്കി കൂടെ പോരട്ടെ.

അങ്ങോട്ടും ഇല്ല ഇങ്ങോട്ടും ഇല്ല. ഒരു നാൽപ്പത്തി ഒന്നിൽ പിടിക്കാം.. ഞാൻ പറഞ്ഞു “ഒന്ന്”..

ചേച്ചി: അയ്യാ… ഇതാണല്ലേ മോന്റെ മനസ്സിൽ ഇരിപ്പ്. സ്വന്തം മമ്മീടെ വയസ്സ് അറിയത്തില്ല. കൊള്ളാം..

ഞാൻ: അല്ല.. നിലൂന്റെ വയസ്സ് കൂടി കൂട്ടിയപ്പോ.. പതിനെട്ടു വയസ്സിൽ കല്യാണം.. കഴിഞ്ഞ്…

ഞാനത് പറഞ്ഞു തീർക്കുന്നതിന് മുൻപ് ചേച്ചി ഒരേ ചിരി.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

“ഞാൻ നിലൂനെ പ്രസവിച്ചത് എന്റെ പതിനാറാം വയസ്സിലാ.. എന്റെ പതിനെട്ട് വയസ്സിൽ അവൾക്ക് വയസ്സ് രണ്ടാ..

ഞാൻ ഞെട്ടി.. എനിക്ക് അത് ഉൾക്കൊള്ളാനേ ആയില്ല..

ചേച്ചി തുടർന്നു. “ലീഗൽ ഏജ് ഒക്കെ ഇപ്പോഴല്ലേ മോനു ഇണ്ടായേ… അന്നൊക്കെ എന്നാ.. കാർന്നോന്മാർ പെൺകിടാങ്ങളെ ഒന്ന് നോക്കും. ആ.. മൊലയും കുണ്ടിയുമെല്ലാം മുഴുത്തിട്ടൊണ്ട്. കെട്ടിക്കാറായി.. അത്ര തന്നെ”..!

ചേച്ചിടെ വായെന്ന് പപ്പാ പറയണപോലെ പച്ചക്ക് മൊല, കുണ്ടി എന്നൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു വിമ്മിട്ടം വന്നു... മനസ്സിൽ അല്ല, അണ്ടിയിൽ..!

ചേച്ചീ: ആഹ് അപ്പൊ പറഞ്ഞെ… എന്റെ പതിനെട്ടിന് നിലൂനു രണ്ടു വയസ്സാന്നേൽ ഇപ്പൊ മമ്മിക്ക് പ്രായം എത്ര? ഉത്തരം കണ്ടു പിടിച്ചാൽ സമ്മാനവോണ്ട്.