Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

ചോദിച്ചു.

“എങ്ങനെ ഉണ്ട്”..?

അപ്പോഴാണ് മമ്മി സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. മമ്മി പ്ലേട് ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് എന്നെ പിടിച്ചു ചുമരിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി. എന്നിട്ട് രണ്ടു മൂന്നടി പിറകോട്ട് നിന്ന് കൈ രണ്ടും കവിളിൽ വെച്ച് ആശ്ചര്യത്തോടെ എന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ സന്തോഷം തോന്നി.

“നല്ല ഇടിമുട്ടൻ അബ്‌കാരി അച്ചായൻ ലൂക്ക് ആയിട്ടൊണ്ടെ”..!!! മമ്മിയുടെ കമന്റ്..

“അയ്ശരി കഷ്ടപ്പെട്ട് മുണ്ടു ഉടുത്ത് ഒരുങ്ങി വന്നപ്പോ എന്നെ കള്ള് കച്ചവടക്കാരൻ ആക്കി കൊള്ളാലോടി സോഫിയെ”.. ഞാൻ മുണ്ട് ഒരു കൈകൊണ്ട് പൊക്കി കൈ എളിയിൽ കുത്തി ചോദിച്ചു.

“എടാ എടാ… പേര് വിളിക്കുന്നോ..? അതിനു മാത്രം മൂപ്പ് വരുമ്പോ വിളി കേൾക്കാൻ ഞാൻ നിന്ന് തരാം. എനിക്കും കൂടെ തോന്നട്ടെ”.. മമ്മിയുടെ പുച്ഛം.

എനിക്ക് അതങ്ങ് ബോധിച്ചു. അപ്പൊ മൂപ്പിച്ചൊന്ന് കാണിച്ചു കൊടുത്താൽ ഇപ്പൊ സമ്മതിക്കാത്ത പലതിനും സോഫിയ സമ്മതിക്കും. കൊള്ളാലോ.. എന്തായാലും കോസ്റ്യൂം ഇട്ടതല്ലേ. ആ ക്യാരക്റ്ററിലേക്ക് കയറിക്കളയാം.

“എന്നാ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചേക്കുന്നേ”..? ഞാൻ തനി അച്ചായൻ ആയി.

മമ്മി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പത്രം തുറന്നു. നല്ല അടിപൊളി അപ്പവും മട്ടൻ സ്റ്റുവും പോർക്ക് ഉലർത്തും..!! എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു…

“ഓഹ് ഇനി എന്നാ വേണം എന്റെ സോഫിക്കൊച്ചേ”... ഞാൻ മമ്മീടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് എന്നോട് ചേർത്തു. മമ്മി ഇങ്ങു എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വന്നു ഇടിച്ചങ്ങു നിന്നു. വീണു പോകാതെ ഇരിക്കാൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി. എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“അയ്യടാ.. സോഫിക്കൊച്ച് പോലും. എന്റെ അപ്പൻ പോലും എന്നെ അങ്ങനെ ഒന്നും വിളിച്ചിട്ടില്ല”.. മമ്മിയുടെ കൃത്രിമ ദേഷ്യം. ഞാൻ എന്റെ കുറ്റിത്താടി മമ്മിയുടെ കവിളിൽ ഉരതികൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇപ്പൊ നിന്റെ അപ്പൻ ഞാനാടി”..

ആ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞതും മമ്മീടെ വായിൽ നിന്നും “ഹാ” എന്നൊരു ദീർഘ നിശ്വാസം ഉയർന്നു. എന്നെ ഇപ്പൊ കടിച്ച് കീറി തിന്നും എന്ന മട്ടിൽ മമ്മിയുടെ കരിമഷിക്കണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കി. അതുകൂടി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ പിടി വിട്ടു. മമ്മിയുടെ അരയിൽ രണ്ടും