Chapter Title : യക്ഷി 4 [താർക്ഷ്യൻ]

വേണ്ടിയാണ് ഈ സംസാരം തന്നെ തുടങ്ങിവെച്ചത് എന്ന് വളരെ വൈകിയാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്..  ദുഖകരം തന്നെ..!

'ഈ പ്രായത്തിൽ' സോഫി ചേച്ചി സകല കളിയും കഴിഞ്ഞു കൊച്ചിനേം ഉണ്ടാക്കി തെക്കു വടക്കു നടന്നതാണ്. എന്ന് വെച്ച് എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആവണം എന്ന് ഇല്ലല്ലോ എന്ന് എന്റെ വായിലോട്ട് വന്നു. അത് പറഞ്ഞാൽ സോഫി സ്പോട്ടിൽ നോക്ക്ഔട്ട് ആണ്… പക്ഷെ അത് പറയാൻ പറ്റില്ല. പൊന്മുട്ടയിടുന്ന താറാവാണ് പൊരുന്നത്തില്ല. പൊട്ടനായി ആക്ട് ചെയാം.

ഞാൻ: ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിട്ട് മാത്രം കാര്യം ഇല്ലലോ. നല്ല ഒരാളെക്കൂടി കിട്ടണ്ടേ?

ചേച്ചി: നിന്റെ ക്ലാസ്സിൽ നല്ല ഫംഗിയൊള്ള ഒരു കൊച്ച് ഒണ്ടല്ലോ എന്തായിരുന്നു അവക്കടെ പേര്..?

ഞാൻ ഒരു സെക്കന്റ് ആലോചിച്ചു… എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. പാലായിൽ നിന്ന് വരുന്ന കൊച്ചാണോ? ഒരു ഹിന്ദുക്കോച്ച്..?

ചേച്ചിക്ക് ആവേശം ആയി.. അതെ അതെ എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി…

ഞാൻ: ഏയ് അവളത്ര ഭംഗി ഇല്ല. അപ്പൊ പിന്നെ..? ഓഹ് മനസിലായി..! അവള് നമ്മടെ നാട്ടുകാരി അല്ലെന്നേ..

ചേച്ചി: ആ.. അതെ.. അവള് തന്നെ..

ഞാൻ: ‘ക’ വെച്ച് തുടങ്ങുന്ന പേരാണോ? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഒരു കൊച്ചോണ്ട്...

ചേച്ചി: ആഹ് അതെ അതെ… അങ്ങനെ എന്തോ ആണ്. എന്നാർന്ന് അവക്കടെ പേര്..?

ഞാൻ: കരീന കപ്പൂർ..!! പാലാക്കാരിയല്ലന്നെ, ബോംബെക്കാരിയാ..

അത് കേട്ടതും ചേച്ചിക്ക് അങ്ങ് കലിപ്പായി..

“നീ എന്നാ ആളെ വടിയാക്കുവാന്നോ.. കോപ്പ്, അവന്റെ ഒരു കപ്പൂറ്.. കപ്പൂറല്ല.. ഞാ.. ഞാൻ എന്നേലും പറഞ്ഞാ കൂടിപ്പോകും ചെക്കാ”…

അല്ലെങ്കിലേ ചേച്ചിടെ അവസ്ഥ കണ്ടു അട്ടഹസിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ഞാൻ