Chapter Title : യക്ഷി 5 [താർക്ഷ്യൻ]

പിടിച്ച് റൂമിലേക്ക് തന്നെ വീണു. തുണിയും കോണാനും ഇല്ലാതെ നിലത്ത് കിടന്ന് ഇഴഞ്ഞ് മാലിനിയുടെ കീറിയ പാൻ്റി തലയിൽ ഇട്ട്, നൈറ്റി എടുത്ത് പുതച്ച് കിടന്നു. വെറുപ്പോടെ മാലിനി ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി. മാലിനിയുടെ വായിലേക്ക് കിനിഞ്ഞു വന്ന രക്തം അവഞ്ജയോടെ സത്യൻ്റെ മേലേക്ക് തുപ്പി. പൊട്ടിയ ചുണ്ടുകൾ തുടച്ച് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

******************************************

ഡും..! പതിനഞ്ച്‌…

ഡും..! പതിനാറ്…

ഡും..! പതിനേഴ്..!? ഏഹ്..! പതിനേഴേ ഉള്ളോ..? പതിനെട്ട് പൊട്ടിയില്ലേ..!? “അച്ഛാ പതിനേഴ് വെടിയേ പൊട്ടീളൂ.. പതിനെട്ട് പൊട്ടീല”.. മാനസ അച്ഛനോട് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“കണ്ണന് തോന്നിക്കാണും മോൾക്ക് പതിനേഴേ ആയുള്ളൂ എന്ന് അതാ പതിനേഴ് പൊട്ടിയത്” സത്യനാഥൻ നാലമ്പലത്തിലേക്ക് നോക്കി കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ന്നാലും എങ്ങന്യാ ശരിയാവാ..? പതിനെട്ട് പൊട്ടണ്ടേ”..? മാനസ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു.

“നീ എണ്ണിയത്തിന്റെ കുഴപ്പം ആവും കുട്ട്യേ… പൊട്ടീട്ടുണ്ടാവും… നല്ലൊരു ദിവസായിട്ട് ചിണുങ്ങണ്ട വാ പോകാം”.. സത്യൻ മാനസയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അവൾ മനസില്ലാ മനസ്സോടെ നടന്നു.

“അച്ഛാ നിവേദ്യം വാങ്ങീല”.. പെട്ടന്ന് മാനസ ഓർത്തു.“അപ്പൊ കൈയിലുള്ളത് എന്താ”..?

“ഇതെന്റെ അല്ലെ... മനുവേട്ടന്റെ വാങ്ങീലാ”..

“മോൾടെ പിറന്നാളിന് എന്തിനാ മനുവിന് വഴിപാട് കഴിക്കണത്“..? സത്യനാഥൻ തെല്ലു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മാനസയെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

“മനുവേട്ടന് ഭാഗ്യം കിട്ടാൻ.. മനുവേട്ടന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നടക്കാൻ”... മാനസ നിഷ്കളങ്കതയോടെ പറഞ്ഞു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മകളുടെ ഓമനത്തം നിറഞ്ഞ കവിളുകൾ തലോടിക്കൊണ്ട് സത്യൻ ചോദിച്ചു. “മനൂന് പ്പൊ ന്താ ഇത്ര വല്യ ആഗ്രഹം”..?

“അതൊന്നും ഇനിക്കി അറിയില്ല. പക്ഷെ മനുവേട്ടൻ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കണ എല്ലാ ആഗ്രഹവും നടക്കണം.. എല്ലാം ”..!