Chapter Title : യക്ഷി 7 [താർക്ഷ്യൻ]

അവൾ ഞെട്ടി താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ സുതാര്യമായ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ എന്റെ എട്ടടിമൂർക്കൻ മൂന്നടി ഉയരത്തിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നത് അവൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു. എനിക്ക് യാതൊരു നാണവും മാനവും തോന്നിയില്ല. എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പതിഞ്ഞ അവളുടെ പാതി അടഞ്ഞതു പോലുള്ള കഴപ്പ് പിടിച്ച കരിനീല മിഴികൾ പതിയെ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും ഇഴഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി എന്റെ കണ്ണോട് കണ്ണ് കൊരുത്തു… എന്റെ ചങ്കിൽ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി..!

“മനൂട്ടാ”..! പുറത്ത് നിന്നുമൊരു വിളി..!

ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കടയുടെ ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ ഇസ്‌പേഡ്‌ നിക്കുന്നു. ഒരു ക്ഷമാപണം പോലെ അവൻ പറഞ്ഞു.

“സെൽ ഫോൺ ചായപ്പീടിയേൽ വെച്ച് മറന്നു. കട തുറന്നപ്പോഴാ ഓർമ്മ വന്നേ.. അപ്പൊ”..

പെട്ടന്നവൻ നിർത്തി. സ്ത്രീകാര്യങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യനായ അവന് സംഗതികളുടെ കിടപ്പ് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽത്തന്നെ മനസ്സിലായി..!

അവൻ നേരെ വന്ന് പുറത്ത് നിന്ന് കൈയ്യെത്തിച്ച് മേശവലിപ്പിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് കുന്ത്രാണ്ടം പുറത്ത് എടുത്തു. കൊതുക് കടിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ കറണ്ടിൽ കുത്തുന്ന സുന പോലെ ഒരു സാധനം. അത് നേരെ പ്ലഗിൽ കുത്തി അവൻ സ്വിച്ച് ഓൺ ആക്കി. അതിനറ്റത് ഒരു  കുഞ്ഞു വെട്ടം എരിഞ്ഞു കത്തി നല്ല സുഖമുള്ളൊരു പരിമളം പരന്നു… അതിനുശേഷം  എന്നെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു..

“മനൂട്ടാ.. ഒരു അർജന്റ്.. ഞാൻ ഇന്ന് ഉച്ചവരെ ലീവാ കട തുറക്കുന്നില്ല. നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ബാക്ക് ഡോർ വഴി ഇറങ്ങിക്കോ. താക്കോൽ മനൂട്ടൻ തന്നെ കൈയ്യിൽ വെച്ചോ… അപ്പൊ ശരി”...

ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഇസ്‌പേഡ്‌ ഗ്ലാസ്