Chapter Title : യങ് വൈഫ്‌ നേഹ [ഏകലവ്യൻ]

സാറിനെ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വിടാം..”

“ശെരി..”

അവൾ ചന്തികൾ തുള്ളിച്ചു കൊണ്ട് ചെയ്ങ്ങിങ് റൂമിലേക്ക് പോയി. ഒന്നു കണ്ണാടിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചെരിഞ്ഞു നിന്ന് നോക്കി മന്ദഹാസത്തോടെ ഇട്ടിരുന്ന കുർത്തി മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു.

കുർത്തിയുടെ ചെറുതായി നൂൽ ഇളകിയ ഭാഗം പുറകിൽ ബ്രായുടെ ഉന്തി നിന്ന സ്ട്രാപ്പിൽ കുടുങ്ങി ടൈറ്റ് ആയി. വലിച്ചിട്ടു കിട്ടാതിരുന്നത് കൊണ്ട് അവൾ ഒന്നുടെ വലിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കുർത്തി പുറത്തേക്ക് വന്നു. എന്നാൽ മാറിൽ നിന്നു എന്തോ ഒന്നു ലൂസ് ആയപോലെ അവൾക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു.

‘ഓഹ് നാശം.’   ബ്രാ ഊരിയിളകിയിരിക്കുന്നു. വേഗത്തിൽ അതെടുതിട്ട് പുറകിൽ കൊളുത്താൻ അവൾക്കായില്ല. ബ്രാ ടൈറ്റ് ആയത് കൊണ്ട് രാവിലെ അരവിന്ദേട്ടൻ ഇട്ടു തന്നതാണ്. ഊരി വച്ച സാരിയും കണ്ട് അതെടുത്തു ഉടുക്കാനുള്ള പണി ആലോചിച്ചു അവൾക്ക് ക്ഷീണമായി.

അരുൺ  പകുതി നടന്നപ്പോളേക്കും ലാപ്ടോപ് എടുക്കാൻ മറന്നത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു വന്നു. റൂമിനു പുറത്ത് കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ട നേഹക്ക് അത് അരവിന്ദേട്ടനാണെന്നു തെറ്റിധരിച്ചു..

“അരവിന്ദേട്ട...”   അവൾ വിളിച്ചു.

അവൾക്ക് ആളുമാറിയെന്നു കിരണിന് മനസിലായി അവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു. കാൽപെരുമാറ്റം അടുത്തെത്തിയത് കൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

“അരവിന്ദേട്ട.. ഈ നാശം ബ്രായുടെ ഹൂക് പൊട്ടി. ഒന്നു നേരെയാക്കി തന്നേ... ഉള്ളിലേക്ക് വാ..”

അത് കേട്ട് അരുണിന്റെ ഉമിനീർ വറ്റി. ഉള്ളിൽ അവൾ ബ്രായിൽ നിൽക്കുന്ന സങ്കല്പിക ചിത്രം മനസ്സിൽ വന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി.

“ഏട്ടാ...”   അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു..

“അ... അ. നേഹ..ഞാൻ സർ നെ ഇങ്ങോട്ട് വിടാം.. ഞാൻ ലാപ് മറന്നിട്ടു തിരിച്ചു വന്നതാണ്.” അവൻ വിക്കികൊണ്ട്