Chapter Title : യങ് വൈഫ്‌ നേഹ [ഏകലവ്യൻ]

അവളുടെ ചോദ്യം.

“ഡബിൾ ഒക്കെ ആണ്.. സ്ലീവലെസ്സിന്റെ മടി മാറിയില്ലേ?”

നേഹ തലയാട്ടി. റൂമിൽ കയറി അവൾ ടോപ് ഉം സ്കെർട്ട് ഉം ഊരി. ഭർത്താവാല്ലാതെ വേറെ പുരുഷൻ ഒരു ചുവരിനപ്പുറം ഉണ്ടാവുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ബ്രായിലും പാന്റീസിലും നിൽക്കുന്നു അതോർത്തപ്പോൾ അവൾക്കങ് വല്ലാതെയായി. മാത്രവുമല്ല തന്റെ തന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ അൽപം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു അവൾ കണ്ണാടി നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ട് ചിരി വന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായില്ല. ഇയാൾ വല്ലാതെ നോക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ തനിക്ക് ഈ ഇളക്കം സംഭവിക്കുന്നത്. അരുണേട്ടൻ ഒരു വഷളൻ തന്നെ, ഇനി ഇതിൽ എന്താണാവോ എന്ന് വിചാരിച് അവൾ ഹാങ്കറിൽ നിന്നു അടുത്ത ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു. അതിൽ ഒരു പാട് വള്ളികളും,  വെറുതെ ഒന്നു വച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ അതിന്റെ ഇറക്കം മനസിലായി. മുട്ടിനു മുകളിൽ വരെയേ ഉള്ളു.

അത് ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്ത് നോക്കിയപോലാണ് സംഗതി തിരിഞ്ഞത് ബാക്ക് ലെസ്സ് ആണ്. ചുമലിലേക്ക് വെറും രണ്ട് വള്ളികളെ ഉള്ളു അത് തന്നെ പുറത്തേക്ക് തലങ്ങും വിലങ്ങും പോയി നടുവിന് കെട്ടിടും. ഇതിടുവാണെങ്കിൽ എന്റെ പുറം മൊത്തം കാണാം ചുമലും. മുന്നിൽ ഗ്യാപ്പും. രണ്ട് സെക്കൻഡ് കഴിഞ്ഞാണ് ഇതിനു ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ട ബ്രാ പറ്റില്ലാലോ എന്ന് മനസിലായത്. അല്പല്പമായി മുന്നിലും വശങ്ങളിലും ബ്രാ പുറത്ത് കാണുന്ന ഭാഗങ്ങളിലൊക്കെ മുലയുടെ ഭാഗം കാണും എന്നത് അവൾ മനസിലാക്കി.

ഒട്ടും നടക്കില്ല.. അല്ലെങ്കിലേ നടക്കുമ്പോൾ തുള്ളുന്ന മുലകളാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് കുറച്ച് ടൈറ്റ് ഉള്ള ബ്രാ ഇടുന്നത്. അതില്ലാതെ ഡ്രസ്സ്‌ ഇടുന്ന പരിപാടി ഇല്ല. ഈ ഡ്രെസ്സും എനിക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവൾ പിറുപിറുത് കൊണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ ഊരാതെ തല്കാലം ചുമലിൽ നിന്നു വള്ളികൾ താഴ്ത്തി അവൾ വരുമ്പോൾ ഇട്ട ടോപ് എടുത്തിട്ടു.

അക്ഷമനായി കാത്തു നിന്ന കിരണിന് നേഹയുടെ വിളിയാണ് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. അവൻ വേഗം ചെയ്ഞ്ചിങ് റൂമിനു മുന്നിലെത്തി.

അവൾ ഡോർ പതിയെ കുറച്ച് തുറന്ന് എത്തിനോക്കി.

“അതേയ് ഇതുപോലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് അരവിന്ദേട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ..”

“അത് വെറുതെ