Chapter Title : യങ് വൈഫ്‌ നേഹ [ഏകലവ്യൻ]

ഒരു മിനുട്ട് ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം..”

“ആ..”

അവൻ മൂളിക്കൊണ്ട് അവിടെ ഉള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്നു. പോകുന്ന വഴി അരുൺ അരവിന്ദ് കാണാതെ അവളുടെ കൈയിൽ നമ്പർ എഴുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെ ഉള്ള ഒരു ബുക്കും പേനയും കൊടുത്തു. പെട്ടെന്ന് അരവിന്ദ് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവളത് വാങ്ങാതെ നടന്നു.

അപാകത മനസ്സിലായില്ല. അരവിന്ദിനു ഒരു കാൾ വന്ന സമയം തക്കം നോക്കി പമ്മിചെന്ന് അരുൺ ചെയ്ഞ്ചിങ് റൂമിനു അടിയിലൂടെ ബുക്കും പേനയും നിരക്കി. മിഡി കയറ്റുന്ന സമയം കാലിൽ നിരങ്ങി വന്ന ബുക്ക്‌ അവളെടുത്തു.

പുറത്ത് രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ കാത്തു നിന്നു. തന്റെ ഭാര്യയെ ആദ്യമേ ഇതിൽ ഉൾപെടുത്തിയതിനു അരവിന്ദിനു അവനോടുള്ള ദേഷ്യം കുറഞ്ഞില്ല. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡ്രസ്സ്‌ മാറി നേഹ പുറത്തിറങ്ങി.

“പോവാം..”

“ഓക്കേ..”

അരവിന്ദ് കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അരുണിനെ നോക്കാതെ അവൾ ഭർത്താവിനോപ്പം പുറത്തിറങ്ങി. മിഡിയിൽ തെന്നികളിക്കുന്ന അവളുടെ ചന്തികൾ കണ്ട് അരുണിന്റെ ഷഡി പശവെള്ളത്തിൽ കുതിർന്നിരുന്നു. ജസ്റ്റ്‌ മിസ്സ്‌..! അവൻ വേഗം ചെയ്ഞ്ചിങ് റൂമിനുള്ളിൽ കയറി മേശയിലേക്ക് സ്ഥാനം മാറിയ ബുക്കെടുത്തു തുറന്നു. അതിലവളുടെ മൊബൈൽ നമ്പർ!! അരുണിന്  സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. കുറച്ചു മുന്നേ ഇവിടെ നടന്നതും അവൾ നമ്പർ തന്നതും ആലോചിച്ചു കുണ്ണ മൂത്തിരുന്നു.

കാറിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്ന അരവിന്ദേട്ടനെ കണ്ട് നേഹ തന്നെ മൗനം മാറ്റി..

“എന്തുപറ്റിയേട്ടാ ഒരു സുഖമില്ലാതെ പോലെ..”

“ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല.. വർക്ക്‌ ന്റെ ആലോചിച്ചതാ..”

“ഓഹ് സദാസമയവും ഇത് തന്നെ..”

“എന്താ ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ.. എന്നെ കുറിച്ചാണോ?

“നാളെ ചിലപ്പോൾ മുംബൈ പോകേണ്ടി വരും വിത്ത്‌ ബോസ്സ്..”

“ഓ.. എന്താ പെട്ടെന്ന്.?”

“പണികൾ ബാക്കിയുണ്ട്. മീറ്റിംഗ് അങ്ങനെ ഓക്കെ..”

“എത്ര ദിവസം.??”

“രണ്ട്..”

“മ്മ്..”

“പിന്നെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി നിന്റെ ഫോട്ടോ സെക്ഷൻ..”

“ആ തരക്കേടില്ലായിരുന്നു..”

“അവൻ എങ്ങനെയുണ്ട്?”

“ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ അത്ര കുഴപ്പക്കാരൻ ഒന്നുമല്ല..”

അത് പറഞ്ഞവൾ ചിരിച്ചു.

“മ്മ് അങ്ങനെ ഒന്നും കാണണ്ട.. അവൻ നമ്പർ ഓക്കെ ചോദിക്കും കൊടുക്കണ്ട..പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഉള്ളവന്മാരെ ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നിട്ട് വേണ്ടല്ലോ