Chapter Title : യെമോറയുടെ തീനരകം [വിളച്ചിലെടുക്കുന്നവൻ]

തളർന്നു കിടന്നു. കൈമളിനും തളർച്ച തോന്നി തുടങ്ങി. അയാൾ സർവശക്തിയോടെ ആഞ്ഞടിച്ചു. അവസാനം കൈമളും തന്റെ കുണ്ണപ്പാൽ ലക്ഷ്മിയുടെ ആരും തൊടാത്ത കന്നിപ്പൂറിൽ നിക്ഷേപിച്ചു.

കൈമൾ : എന്റെ അവറാച്ചാ കൊറേ നാളിന് ശേഷമാ ഇങ്ങനെ സുഖിക്കണേ.

അവറാൻ : അതേടോ ഞാനും. തള്ളയും മോളും ഒത്ത ചരക്കുകളാ.

രണ്ട് പേരും തളർന്നു കലയുടെയും ലക്ഷ്മിയുടെയും ശരീരത്തിൽ കിടന്നു. അല്പനേരത്തിന് ശേഷം അവറാച്ചൻ ലക്ഷ്മിയേയും കൈമൾ ശ്രീകലയെയും കളിച്ചു പതം വരുത്തി. അവസാനം വൈകുന്നേരം പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ 500 ഇന്റെ രണ്ട് നോട്ട് എടുത്ത് ശ്രീകലയുടെ വാണപ്പാല് ഒഴികിയിറങ്ങുന്ന മുഖത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവറാൻ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി ചിരിച്ചു. കൈമൾ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് രണ്ട് ചരക്കുകളെയും കൂട്ടി നിറയെ ഫോട്ടോ എടുത്തു. അവർ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അത് കളയാൻ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും കൈമൾ അത് ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. അങ്ങനെ തികഞ്ഞ സംതൃപ്തിയോടെ രണ്ട് പേരും മലയിറങ്ങി. ജീവിതം നശിച്ച ശ്രീകലയും ലക്ഷ്മിയും ബോധമറ്റ് കിടക്കുന്ന ചിന്നനെ ഒരു നോക്ക് കണ്ട് കരഞ്ഞ് കലിതുള്ളി ഒഴുക്കുന്ന പുഴയിലേക്ക് ചാടി ജീവനൊടുക്കി.

ഈ ദൃശ്യം അവസാനിച്ചപ്പോൾ യെമോറ ദേവനും സദസ്സൊന്നടങ്കം നിശബ്ദരായി .

ഞാൻ : രണ്ട് പേരും ചെയ്ത ക്രൂരതകൾക്ക് എന്നെങ്കിലും കണക്കെടുത്തിട്ടുണ്ടോ? കാണില്ല. കാരണം പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും ഹുങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജീവിതം അർമാദിച്ചു. അതിന് വേണ്ടി നിങ്ങൾ ഒന്നും അറിയാത്ത നിഷ്കളങ്കരുടെ രക്തം കൊണ്ട് വരെ ആഹ്ലാദം കണ്ടെത്തി.

മാൽവിസ് : ഈ ലോകം മുഴുവൻ വെട്ടിപ്പിടിച്ചാലും വിധിയുടെ കണക്കെടുപ്പിൽ കിട്ടാൻ പോകുന്നത് വെറും ആറടി മണ്ണ് മാത്രമാണെന്ന്