Chapter Title : യോനിപൂജ [കമ്പർ]

കാട്ട് കഴപ്പിയാണ് മകൾ വിയ എന്ന് അവളുടെ ഭാവം കണ്ടാലേ അറിയാം... മാന്തളിർ ചുണ്ട് സദാ ഈറനണിഞ്ഞു നില്കുന്നത് എന്ത്കൊണ്ടെന്ന് വിശ്വനും ആയിശാക്കും  അറിയാം... വികാരാവതിയായ  വിയക്ക്  അവളുടെ ആഗ്രഹം പോലെ കാമ പൂർത്തി നിർവഹിക്കുക എന്നതാവും കിരന്റെ പരമ പ്രധാന കടമ.. വേണ്ടപ്പോൾ അത് കിരണ് വേണ്ട പോലെ  സാധിച്ചു കൊടുക്കാൻ  വേണ്ട ആരോഗ്യം കിരണിൽ  അവർ കാണുന്നു.....

അങ്ങനെ കിരന്റെ കല്യാണം നടന്നു (അല്ല, വിയയ്ക്ക് കിരണെ  വാങ്ങി  കൊടുത്തു )

വിശ്വനാഥനും ആയിഷയും പ്രവാസികൾ  ആയ കാരണം  വിയയെ സുരക്ഷിതമായ കരങ്ങളിൽ ഏല്പിച്ച  സന്തോഷത്തോടെ അവർക്ക് ഖത്തറിലെക്ക്  മടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞു. കൊട്ടാര സദൃശമായ  ബംഗ്ലാവിൽ കിരണും വിയയും മദിച്ചു കഴിഞ്ഞു... കൂട്ടിന് കുറെ പരിചാരകർ, കുറെ അൾസേഷ്യൻ പട്ടികൾ...

കിരണും വിയയ്ക്കും എന്നും ആദ്യരാത്രി  തന്നെ...

ഒരു നാൾ പൂർണ നഗ്നനായി കിടന്ന കിരന്റെ വിരിമാറ് മെത്തയാക്കി  , അന്നത്തെ ആദ്യ ഇണ ചേരലിന് ശേഷം, പൂർണ നഗ്നയായി അലസമായി കിടന്ന്  കിരന്റെ മാറത്തെ  മുടി വിരല് കൊണ്ട് ചുരുളാക്കി രസിക്കവെ, വിയ ചോദിച്ചു, "പൊന്നേ....? "

വിയയെ ഒന്ന് കൂടി കുലുക്കി  വാത്സല്യത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച് കിരൺ ചോദിച്ചു, "എന്താ മോളേ...? "

"നമുക്ക് ഒരു കൊച്ചു  കിരൺ വേണ്ടേ? "  കക്ഷത്തിലെ മുടി  കടിച്ചു പിടിച്ചു വിയ ചോദിച്ചു

"കൊച്ചു വിയ ആയാലും പോരേ? "

"അതെന്തോ ആവട്ടെ.... പൊന്നിന് പെട്ടെന്ന് വേണോ? "

"കുറച്ചു നാൾ കൂടി ഇങ്ങനെ എന്റെ മോളെ കൊതി തീരെ സ്നേഹിക്കണം... ലാളിക്കണം !"