Chapter Title : യുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം നീതു [Achillies]

തെറിച്ചു പടർന്ന തേനുണ്ടായിരുന്നു തുടയ്ക്കിടയിലും തിളങ്ങി പടർന്ന ആഹ് ചാറിൽ നിന്നും പൂത്തു നിന്ന പാലയുടെ സുഗന്ധത്തിനും മേളിൽ ആഹ് രതിപുഷ്പം വിരിഞ്ഞമണം അന്തരീക്ഷത്തിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു. കാറ്റുപോലും അത് കൊണ്ടുപോവാൻ മടിച്ചു ആഹ് വഴി വന്നില്ല.
മയക്കം ബാധിച്ചപോലെ കരിയില മെത്തയ്ക്ക് മീതെ കിടന്ന നീതുവിന്റെ തേൻ കിനിയുന്ന അപ്പത്തിൽ അവൻ കൈ മുഴുവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചൊന്നു അമർത്തി പതിയെ പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ അരക്കെട്ട് പൊക്കി നിന്ന് പെണ്ണൊന്നു വിറച്ചു ഒപ്പം എണ്ണകുടിച്ച സ്പോഞ്ചു കരയുംപോലെ എന്റെ കൈ മുക്കിനനച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തേൻകുടം പൊട്ടിയൊലിച്ചു. ആർത്തു കരയാൻ വാ പൊളിച്ച നീതു പെട്ടെന്നു സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു തന്നെ ആഹ്കരച്ചിലടക്കി അവളുടെ പിടച്ചിൽ അടങ്ങും മുൻപ് തുടയിൽ നിന്നും. ഒലിപ്പ് നക്കി തുടച്ചു അവളുടെ നെയ്യപ്പത്തിലേക്ക് നാവു തുളച്ചു കയറ്റിയപ്പോൾ പൊത്തിപ്പിടിച്ച വായപോലും മറന്നു അവൾ വെട്ടിവിറച്ചു സീൽക്കരിച്ചു.
ഇടമുറിയാതെ അവളുടെ പൂവിൽ നിന്നൊഴുകിയ തേനെല്ലാം അവൻ വലിച്ചു കുടിച്ചു, നിലാവിന്റെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ പൂവിന്റെ വിറയലും കൊതിയും ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും നാവുകൊണ്ട് അമർത്തി നക്കിയും വിരൽകൊണ്ട് തലോടി തിരുമ്മിയും അവളുടെ ആരാമം ഏറെക്കുറെ അജയ് മനസ്സിലാക്കി, ത്രസിച്ചു നിന്ന ചെറു കന്തിനെ നാവിനാൽ കുത്തി ചുണ്ടിനാൽ ഞെരിച്ചതും പുളഞ്ഞു. വിറച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്നു പോയ നീതു തന്റെ. കവക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും തല പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന അജയ് യെ വലിച്ചു മേലേക്കിട്ടു.

"എന്നെ ഇന്ന് തന്നെ കൊല്ലാൻ പോവാ….
ഞാൻ ഇച്ഛായനെ വിട്ടു എവിടേം പോവുന്നില്ല,...
ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അവനെ താ….ഇല്ലേൽ ഞാൻ പിണങ്ങും."

അവന്റെ അരയിലെ മുണ്ടിന്റെ