“അമ്മേ… ആ നാലാമത്തെ കോട്ടേജ് വെറുതെ കിടക്കുകയല്ലേ… ഞാനങ്ങോട്ട് പോകണോ?” രാജേഷ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
താര ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
“അതെന്താടാ മോനേ… സ്വന്തം അമ്മയോടൊപ്പം ഈ മുറിയിൽ കഴിയാൻ നിനക്ക് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടോ?” അവൾ അൽപ്പം രൂക്ഷമായി അവനെ നോക്കി.
രാജേഷ് ഒന്ന് പരുങ്ങി. “എയ്… എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്! അങ്ങനെ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ…”
“പിന്നെ എന്തിനാടാ വെറുതെ കാശ് കളയുന്നത്? ആ കോട്ടേജ് അവിടെ വെറുതെ കിടക്കട്ടെ. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ ഈ സോഫയിൽ കിടക്കാമല്ലോ,” താര ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഉം… അതും ശരിയാ,” രാജേഷ് സമ്മതിച്ചു. അവൻ ബാഗ് താഴെവെച്ച് മുറിക്കുള്ളിലെ ആഡംബരങ്ങൾ നോക്കി നിന്നു.
താര അലമാര തുറന്ന് ഒരു സാരിയും ടവലുമെടുത്തു.
“യാത്ര ചെയ്തതിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ക്ഷീണം. ഞാൻ വേഗം ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം. നീ ചായ വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ റിസപ്ഷനിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞോ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് താര ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.
ഹണിമൂൺ ആഘോഷിക്കാനെത്തുന്നവർക്കായി പ്രത്യേകം രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ആ മുറിയിലെ ബാത്ത്റൂം ചുവരുകൾ വെറും കല്ലും സിമന്റും കൊണ്ടുള്ളതല്ലായിരുന്നു; പകരം അവ കാഴ്ചയെ പൂർണ്ണമായി തടയാത്ത സ്ഫടിക ഗ്ലാസുകളാൽ നിർമ്മിതമായിരുന്നു.
“ഇതെന്താടാ രാജേഷേ… ഈ ചുമരൊക്കെ വെറും ചില്ലാണല്ലോ! മനുഷ്യന് മര്യാദയ്ക്ക് ഒന്ന് കുളിക്കാൻ പോലും പറ്റില്ലല്ലോ ഇതിനുള്ളിൽ,” ബാത്ത്റൂമിനുള്ളിൽ നിന്നും താരയുടെ പരിഭവം കലർന്ന സ്വരം കേട്ടു.
