“നാളെ നമുക്ക് തിരിച്ചു പോവാം ശ്രീ….”
“അപ്പോൾ അച്ഛനെ തപ്പുന്നത്…”
“തനിയെ പോയവർ വേണേൽ തന്നെ തിരിച്ചും വരും ശ്രീ….”
അതും പറഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു ഉഷാമ്മ കിടന്നപ്പോൾ എന്റെ വിഷമം അച്ഛനെ കൂടുതൽ തിരയാൻ പറ്റാത്തത് ആയിരുന്നില്ല… ഉഷാമ്മയെ ഇങ്ങനെ കെട്ടി പിടിച്ചു ഒരു രാത്രി കൂടെ കിടക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് ആയിരുന്നു…
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു പുറത്തു പോയി ട്രെയിനിന്റെ സമയവും മറ്റും തിരക്കി… മദ്രാസിനു നേരിട്ട് ഒരു ട്രെയിൻ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനതിന്റെ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി… ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണിക്കായിരുന്നു ആ ട്രെയിൻ കാശിയിൽ നിറുത്തുന്നത്… ഒരു കൈയിൽ രാവിലെ കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണവും മറ്റേതിലൊരു ചെറിയ കാപ്പിപൊടി പേപ്പർ കവറുമായി ഞാൻ മുറിയുടെ പൂട്ട് താക്കോലിട്ടു തുറന്ന് അകത്തു കയറി കുറ്റിയിട്ടു.. ഉഷാമ്മ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോഴും… ഞാൻ ഭക്ഷണ പൊത്തി മേശയിൽ വെച്ച് ഉഷാമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
“ഇതുവരെ ഉണർന്നില്ലേ എന്റെ ഉഷ പൊന്ന്…”
അവരുടെ മേലെ കിടന്ന പുതപ്പ് ഞാൻ വലിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ അതിന്റെ അടിയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടക്കുന്ന ഉഷാമ്മ എന്നെ നോക്കി പല്ലുകൾ കാട്ടി ഇളിച്ചു…
“ഞാൻ വെറുതെ കിടക്കുവാരുന്നു ശ്രീകുട്ടാ…”
“ഇന്ന് പോവെണ്ടേ…”
“മ്മ്… ട്രെയിൻ ഉണ്ടോ ഇന്ന്…”
“ഉണ്ട്…. നേരിട്ട് മദ്രാസ്സ് വരെയുള്ള ട്രെയിൻ ഉണ്ട് മൂന്നു മണിക്ക്…”
“മദ്രാസ്സ് നമ്മുക്ക് തറവാടിന്റെ അടുത്ത് ആണോ…”
machane continue cheyy…. 🙂
ഇവനൊക്കെ വായനക്കാരെ പൊട്ടൻമാർ ആക്കുകയാണ് ഒരു കഥ എഴുതി അവസാനിപ്പിക്കാൻ താത്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് എഴുതാൻ നിൽക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ കുറെ എണ്ണമുണ്ട്
sathyam
1 Varsham aayille ini engilm ithonne complete aakikoode anali….
ബാക്കി ഇല്ലേ
sathyam
ഈ കഥ കംപ്ലീറ്റ് ആക്കിക്കൂടെ?
എടാ അണലി നീ ഏത് മാളത്തിലാടാ