തിയേറ്റർ [C0ck Boy] 31

ദീപക് മറുപടി നൽകി.
അവൻ ഫോൺ വെച്ചതും ലതയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവും ഒപ്പം ഒരു പുതിയ ധൈര്യവും വന്നു നിറഞ്ഞു. അവൾ മനുവിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അമർത്തി.

“അവൻ വരാൻ വൈകും. ഇന്ന് രാത്രി അവൻ വരില്ല. നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.”

അവർ സിനിമ പകുതിക്ക് വെച്ച് നിർത്തി തിയേറ്ററിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. തിരിച്ചു ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ലത മനുവിനെ പുറകിൽ നിന്നും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത് ഉരുണ്ട മാറിടങ്ങൾ മനുവിന്റെ പുറത്ത് അമർന്നപ്പോൾ അവൻ ബൈക്കിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. വിജനമായ വഴികളിലൂടെ അവർ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലെത്തി.

വീടിന്റെ കതക് ലോക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ ലതയുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. തിയേറ്ററിലെ ഇരുട്ടിൽ വെച്ച് കാമത്തിന്റെ ഒരു മിന്നൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും, സ്വന്തം വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു വീട്ടമ്മയുടെ ഭയവും കുറ്റബോധവും അവരെ പിടികൂടി.

“മനു… വേണ്ടടാ… നമുക്ക് ഇത് ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിർത്താം. എനിക്ക് എന്തോ പേടി കൊള്ളുന്നു. ദീപക്കിന്റെ കൂട്ടുകാരനാ നീ…”

ലത മുഖം തിരിച്ച് മാറിനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ മനു പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ പതിയെ ലതയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവരുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

“അമ്മേ… ഞാൻ ദീപക്കിനെ ഓർത്ത് മാത്രമല്ല ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. കുറെ നാളായി ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്, ഈ വലിയ വീട്ടിൽ അമ്മ അനുഭവിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെടൽ. ആരും നോക്കാനില്ലാതെ, സ്നേഹിക്കാൻ ആളില്ലാതെ… എനിക്കും അമ്മയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാ.”