സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 218

​സാം ബൈക്ക് സ്റ്റാൻഡ് ഇട്ട് ഹെൽമെറ്റ് ഊരി മാറ്റി. അവൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു—ആ ചിരിയിൽ എന്തൊക്കെയോ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്നു.

​സാം: “ഈ നിശബ്ദതയിലാണ് നതാഷാ സത്യങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്.

ആരും കാണാത്ത, ആരും കേൾക്കാത്ത ഈ മലഞ്ചെരുവിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും എന്റെ കാൻവാസിലേക്ക് പകർത്താൻ കഴിയൂ. വരൂ… നിന്റെ സർപ്രൈസ് അകത്തുണ്ട്.”

​സാം വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. അകത്ത് മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. വായുവിൽ ഓയിൽ പെയിന്റിന്റെയും പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെയും മണം കലർന്നിരുന്നു. നതാഷ ഓരോ ചുവടും വെച്ചത് വലിയൊരു ഭയത്തോടും അതിനേക്കാൾ വലിയ ആകാംക്ഷയോടും കൂടിയാണ്. സാമിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ വിരലുകളെ കോർത്തു പിടിച്ചു.

​മുറിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവൾക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. സാം അവളെ ഒരു വലിയ ചുവന്ന കർട്ടൻ ഇട്ടു മൂടിയ ചുവരിലേക്ക് നയിച്ചു.

​സാം: “ഇതാണ് ഞാൻ നിനക്കായി കരുതിവെച്ച സർപ്രൈസ്. നിന്റെ തടവറയിൽ നിന്നും നീ പുറത്തുവന്നതിന്റെ ആദ്യ അടയാളം!”

​സാം ആ കർട്ടൻ പെട്ടെന്ന് വശത്തേക്ക് നീക്കി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച നതാഷയുടെ ശ്വാസം നിലപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു…

​

​ചുവരിൽ ഏകദേശം ആറടി ഉയരമുള്ള ഒരു കൂറ്റൻ കാൻവാസ്.!!!

അതിൽ ഓയിൽ പെയിന്റിൽ വിരിഞ്ഞത് നതാഷയായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവൾ ഇതുവരെ കണ്ണാടിയിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അവളുടെ തന്നെ മറ്റൊരു രൂപം.

​ആ ചിത്രത്തിൽ നതാഷ പൂർണ്ണ നഗ്നയായിരുന്നില്ല, എന്നാൽ നഗ്നതയേക്കാൾ വശ്യമായ രീതിയിൽ അവൾ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.!!