സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 220

​സാം: “ഇതാണ് നിന്റെ സർപ്രൈസ്. ലോകം കാണാത്ത, മാത്യുവിന് അറിയാത്ത നിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം. ഇതിൽ നീ തടവുകാരിയല്ല നതാഷാ… നീയാണ് രാജ്ഞി! എന്റെ സ്വന്തം രാജ്ഞി!!”

​സാം അവളെ തിരിച്ച് നിർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ മുഖം കൂടുതൽ വന്യമായി തോന്നി. അവൻ അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ കോളറുകളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു.

​സാം: “ഈ ചിത്രത്തിന് ഒരു പൂർണ്ണത കൂടി വരാനുണ്ട്. ആ പൂർണ്ണത നൽകാൻ നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. ഇന്ന് രാത്രി, ഈ മലഞ്ചെരുവിൽ, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഈ കാൻവാസിലെ ചായങ്ങളായി മാറണം.”

​നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുപോയി.

അവൾ സാമിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഭ്രാന്തിലേക്ക് സ്വയം വലിച്ചെറിയാൻ തയ്യാറായി.

ആ വിജനമായ വീട്ടിൽ, പുറത്ത് മലയിടുക്കുകളിൽ കാറ്റ് ഗർജ്ജിക്കുമ്പോൾ, നതാഷ തന്റെ സുതാര്യമായ തടവറയുടെ അവസാനത്തെ ചങ്ങലയും പൊട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അവൾ സാമിനെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു.

ആ മലഞ്ചെരുവിലെ ഏകാന്തതയിൽ, സാമിന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, നതാഷയുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം അണപൊട്ടിയോഴുക്കുകയായിരുന്നു..

​നതാഷ ആ പെയിന്റിംഗിന് മുന്നിൽ അമ്പരന്നു നിൽക്കെ, സാം പെട്ടെന്ന് അവളെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു.

പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ ചലനത്തിൽ നതാഷ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, അടുത്ത നിമിഷം അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

സാം അവളുടെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി.

അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ പടർന്നു.