സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 220

ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രതിധ്വനിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

​സാം അവളെ മെല്ലെ താഴെയിറക്കി നിർത്തി, അവളുടെ വേഷത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ഫുൾ കൈ ചുരിദാറിലും ലെഗ്ഗിൻസിലും അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.

​സാം: (അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വന്യമായ സ്വരത്തിൽ)

“നതാഷാ… ഇതെന്താ ഇന്ന് സാരി വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്? ഈ ചുരിദാർ നിന്റെ ഉടലിനെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. എന്തിനാണ് നീ നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത്?”

​നതാഷ: (അല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ, അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി) “സാം…നിനക്കൊന്നും അറിയില്ലല്ലേ…!!

അത്… നീ ഇന്നലെ തന്ന ആ ചുവന്ന അടയാളങ്ങൾ മാത്യു കാണുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു. അതൊക്കെ മറയ്ക്കാനാണ് ഞാൻ ഇത് ഇട്ടത്. നിനക്ക്… നിനക്ക് ഏതാണ് ഇഷ്ടം സാം? സാരിയാണോ അതോ ഈ വേഷമാണോ?”

​സാം അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.

അവന്റെ കൈകൾ ആ ചുരിദാറിന് പുറത്തുകൂടി അവളുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളിലും വലിയ മുലകളിലും ആർത്തിയോടെ അമർന്നു.

​സാം: (അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു) “എന്ത് വസ്ത്രം ധരിച്ചാലും നീ എനിക്ക് എന്റെ ദേവതയാണ് നതാഷാ!

ഈ ചുരിദാറിനുള്ളിൽ നിന്റെ ഉടൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് തോന്നുന്നു. നിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും എന്റെ വിരലുകൾക്കും ചുണ്ടുകൾക്കും മാത്രമുള്ളതാണ്.”

​സാം വീണ്ടും അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ തന്റെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു.