സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 220

​സാം വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനായി നീങ്ങിയത് കണ്ടതും നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

സാമിന്റെ സ്പർശനമില്ലാത്ത ഒരു നിമിഷം പോലും അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാനാവില്ല. അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആ വന്യമായ ലഹരിക്ക് വേണ്ടി തുടിക്കുകയായിരുന്നു.

​നതാഷ: “സാം… വേണ്ട! നീ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്? പ്ലീസ്… ഒന്ന് നിൽക്കൂ!”

​സാം അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഡോറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ അവളെ ടീസ് ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

“എന്തിനാ നതാഷാ? നിനക്ക് നിന്റെ മാന്യതയല്ലേ വലുത്? ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സുഖിപ്പിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. ബാക്കി മാത്യു തന്നോളും.നിന്നെ ഞാൻ ആ സുതാര്യമായ തടവറയിൽ കൊണ്ടാകാം..പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്..”

​നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് ആ നിമിഷം തകർന്നു.

അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ കാലുകളിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ ആഡംബരവും ഡോക്ടർ എന്ന പദവിയും ആ നിമിഷം ആ തറയിൽ വീണുടഞ്ഞു.

ഒരു വേശ്യയെക്കാൾ ദയനീയമായി അവൾ അവന് മുന്നിൽ യാചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​നതാഷ: (കണ്ണുനീരോടെ) “സാം… എന്നെ വിട്ടു പോകരുത്. എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. നീ നിർത്തരുത്. എന്നെ നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ… പക്ഷേ എന്നെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. നിന്റെ ആ വന്യത എനിക്ക് വേണം സാം… ഞാൻ യാചിക്കുകയാണ്!”

​സാം താഴേക്ക് നോക്കി. നതാഷ തന്റെ കാല്ക്കൽ കിടന്നു പിടയുന്നത് കണ്ട് അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ സംതൃപ്തി തോന്നി.

അവൻ തന്റെ പാന്റിന്റെ സിബ് അഴിച്ചു… നാതാഷയുടെ മുഖത്ത് അവന്റെ കമ്പിയടിച്ചു നിൽക്കുന്ന തടിച്ച കുണ്ണ തൊണ്ണൂറ് ഡിഗ്രിയിൽ മുട്ടിനിന്നു…