അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും തകർന്ന ഒരുവളുടെ വീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
സാം അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു.
ഹെൽമെറ്റ് കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൻ നതാഷ പോകുന്ന ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി.
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ആരോ തന്നെ ശപിച്ചതുപോലെ, തന്നെ ഉള്ളിൽനിന്നും വിറപ്പിച്ചതുപോലെ സാമിന് തോന്നി.
അവന്റെ വന്യതയ്ക്ക് മേൽ നതാഷയുടെ കണ്ണുനീർ വീണപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ നീറ്റൽ അവൻ ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ആ ബൈക്കിന് മുകളിൽ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അല്പനേരം ഇരുന്നുപോയി.!!
പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് സാമിനെ ആവോളം ശപിച്ച്, ആ മനസ്സിന്റെ ഭാരം കണ്ണീരായി ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞ് നതാഷ ക്യാബിനിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
അകത്തേക്ക് കയറിയ നതാഷ കണ്ടത് തന്റെ ക്ലിനിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുന്ന ലില്ലിയെയാണ്.
ലില്ലിയുടെ മുഖത്തെ ആ സംതൃപ്തിയും വിയർത്തൊട്ടിയ മുടിയിഴകളും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി ആളിപ്പടർത്തി.
നതാഷ മേശയ്ക്കടുത്തെത്തി തന്റെ ബാഗ് ആഞ്ഞു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് ലില്ലി ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
നതാഷ: (അലറിക്കൊണ്ട്) “എന്താടി നിന്റെ വിചാരം?
ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ നിന്റെ തന്തയുടെ വകയാണെന്നോ?
എന്റെ ക്ലിനിക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ വെച്ച്, പേഷ്യന്റിനെ നോക്കേണ്ട സമയത്ത് ഒരു അപരിചിതന്റെ കൂടെ ആരും കാണാത്ത റൂമിൽ കയറി വ്യഭിചരിക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?!!”
ലില്ലി ആകെ തളർന്നു പോയി. നതാഷ ഇത്രയും കടുത്ത ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൾ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.
പൊളിച്ച്❤️🥰
അവൾ തകരണം,എല്ലാംകൊണ്ടും
ഇനി മാത്യു കൂടി അറിഞ്ഞാൽ സെറ്റ്.🤧
മാത്യു അവളുടെ അഴിഞ്ഞാട്ടം എല്ലാം അറിയണം
അതിന് മുൻപ് വക്കച്ചനുമായിട്ട് ഒരു കളി അതും വേണം