സുതാര്യമായ തടവറ 3 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 316

​നതാഷ തന്നെ വെറുക്കുന്നത് അയാൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

കാരണം, ആ വന്യതയ്ക്കിടയിലും നതാഷയോട് അയാൾക്ക് ഒരു തരം ഉടമസ്ഥാവകാശം തോന്നിയിരുന്നു.

അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ലെന്ന് സാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, അവൾ തന്നെ ഒരു ‘സ്ത്രീലമ്പടൻ’ എന്ന് വിളിച്ചതോട് കൂടി അവളുടെ മുന്നിൽ തന്റെ ഇമേജ് പൂർണ്ണമായും തകർന്നു എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.!!!

അതേസമയം നതാഷ സ്റ്റിയറിംഗിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. സാമിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വേട്ടക്കാരൻ തന്നെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.

ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി ഇരുളടഞ്ഞ റോഡിലൂടെ കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ജീവിതം ഇനി ഒരിക്കലും പഴയത് പോലെയാവില്ലെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​നതാഷ: “ഞാൻ ആകെ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല. പത്തു മണിക്ക് ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗിൽ ചെല്ലുകയല്ലാതെ എനിക്ക് മുന്നിൽ മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങളില്ല. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ അയാൾ എന്നോട് എന്ത് ആവശ്യപ്പെടും? പണമോ?അതോ എന്റെ ശരീരമോ?!!ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ…!!”

​വീടിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ നതാഷ അല്പനേരം കണ്ണുകളടച്ച് ഇരുന്നു.

തന്റെ മനോഹരമായ വീട് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു തടവറയായി തോന്നി. അപ്പോൾ അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു.

“മാത്യു കാളിങ്….”

“ഹലോ… നതാഷാ..വീട്ടിലെത്തിയോ.. ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞില്ലേ ഇന്നത്തെ സർജ്ജറി യുടെ കാര്യം.. ഇന്ന് രാത്രി ഹോസ്പിറ്റലിൽ സ്റ്റേ ചെയ്യേണ്ടി വരും..നീ രാത്രിയത്തെ റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്ത് കിടന്നോ… ഞാൻ നാളെ രാവിലെയേ വരുള്ളൂ…”