വിസ്മയ 3 [Vashalan] 141

​രാഘവൻ: (സരസ്വതിയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്) “സരസൂ… എനിക്ക് എന്തോ ഒരു മടി പോലെ. ഇന്നലത്തെ പോലെയല്ലല്ലോ ഇന്ന്, മോൾ ഇത്രയും അടുത്തുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക്… എനിക്ക്

വല്ലാതെ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു.”

​സരസ്വതി രാഘവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിലും ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം ഇല്ലാതിരുന്നില്ല.

​സരസ്വതി: “രാഘവേട്ടാ… ഇന്നലെ നമ്മൾ തീരുമാനിച്ചതല്ലേ? അവൾക്ക് അറിവ് പകർന്നു നൽകാൻ നമ്മളല്ലാതെ വേറെ ആരാണ് ഉള്ളത്? നിങ്ങൾ മടി വിചാരിക്കാതെ റിലാക്സ് ചെയ്യൂ. അവൾ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മൾ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഒളിച്ചു ചെയ്യുന്നത് അവൾ അറിയുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണ് അവൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് ഇത് ചെയ്യുന്നത്.”

​വിസ്മയ അവരുടെ അടക്കം പറച്ചിൽ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

​വിസ്മയ: “അച്ഛാ… എന്തിനാ

മടിക്കുന്നത്? എനിക്ക് അച്ഛനെ പൂർണ്ണമായി അറിയണം. അച്ഛന്റെ ആ കരുത്ത് (കുണ്ണ) നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനമാണ് തോന്നുന്നത്. അച്ഛൻ അമ്മയെ സുഖിപ്പിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒന്നുകൂടി കാണണം.” എനിക്ക് അതൊക്കെ കണ്ടു പഠിക്കണം.

എന്നാൽ മകൾ ഇത്രയും അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ഉടനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ രാഘവന് പറ്റിയില്ല. അയാൾ വിസ്മയയോട് ഒന്നും പറയാതെ  കട്ടിലിൽ  കിടന്നു. അയാളുടെ അപ്പുറത്ത് സരസ്വതിയും വന്ന് കിടന്നു. വിസ്മയ സരസ്വതിയുടെ അപ്പുറത്തായി അല്പം മാറി കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു.