വിസ്മയ 3 [Vashalan] 17

​ആ മുറിയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. രാഘവൻ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. സരസ്വതി പതുക്കെ രാഘവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു. വിസ്മയ

ഇമവെട്ടാതെ ആ മുറിയിലെ ഓരോ ചലനവും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആ കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു.

ആ നിശബ്ദതയിൽ, വിസ്മയയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം ആ മുറിയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. രാഘവൻ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. സരസ്വതി അയാളുടെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിൽ വല്ലാത്തൊരു മടി അവിടെ നിഴലിച്ചു നിന്നു. വിസ്മയ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ അവരോട് അല്പം കൂടി ചേർന്ന് ഇരുന്നു.

​വിസ്മയ: “അച്ഛാ… എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നത്? ഇന്നലെ അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ എന്ത് സംശയമുണ്ടെങ്കിലും ചോദിക്കണമെന്ന്? എനിക്ക് അച്ഛന്റെ ആ കരുത്ത് ഒന്നുകൂടി കാണണം. അന്ന്

കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയില്ല.”

​രാഘവൻ പതുക്കെ മുഖം തിരിച്ച് മകളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

വിസ്മയ: “അച്ഛാ… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം അറിയണം. ഈ മുണ്ടിനുള്ളിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു സാധനം ഇരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന് നടക്കാനോ ഇരിക്കാനോ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നാറില്ലേ? ഇത് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണോ അതോ അമ്മ തൊടുമ്പോൾ മാത്രമാണോ ഇത്രയും വലിയ കുണ്ണയായി മാറുന്നത്?”

​രാഘവൻ പതുക്കെ ഒന്ന് ഞരങ്ങി. മകളുടെ ചോദ്യം അയാളിലെ പുരുഷത്വത്തെ ഉണർത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.