ആട്ടും തോലിട്ട ചെന്നായ 1 [Caraxes] 46

അഹ്, അതെന്ത് തേങ്ങയെങ്കിലും ആകട്ടെ കോപ്പ്….

എന്നാലും ​അവൻ എന്തിനായിരിക്കും ഇപ്പൊ വിളിക്കുന്നത്?

ഞാൻ മൊബൈൽ സ്ക്രീനിന്റെ മുകളിലെ ബാറിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ സമയം വൈകീട്ട് 5:00 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“ഹലോ? വിശാലെ?” കോളെടുത്ത ശേഷം മറുവശത്തു നിന്നും കിച്ചു വിളിച്ചു.

“അഹ് കിച്ചു പറയടാ….”

“അവിടെ എന്താ പരുപാടി?”

“ഏയ്‌…ഞാനവിടെ ബുക്ക്‌ വായിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തെ?”

“അത് ശരി. ഞാൻ ഇവിടെ വീട്ടിൽ ബോറടിച്ച് ഇരിക്കുവാടാ, നീ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ? നമ്മുക്കിവിടെ മൊബൈലിൽ ഇ-ഫുട്ബോളോ അല്ലെങ്കിൽ വേറെയെന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് ഇരിക്കാം. നാളെ എന്തായാലും ശനി ഞായറാല്ലെ….”

“ഹ്മ്മ്…ഞാനും പ്രത്യേകിച്ച് ഒരുപണിയും ഇല്ലാതുകൊണ്ട് നോവൽ വായിച്ചു ഇരിക്കണേയായിരുന്നു, എന്നാൽ പിന്നെ നീയൊരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്യ് ഞാൻ റെഡിയായിട്ട് ഇപ്പൊ തന്നെ വരാം.”

“ഓക്കേഡാ…സമയം വൈകിക്കണ്ട…”

“അഹ് ഞാൻ ദേ ഇറങ്ങി!”

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി അവൻ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. എന്നെ പോലെയോരു മിഡിൽ ക്ലാസ്സ്‌ കുടുംബത്തിലുള്ള ഒരാൾക്ക് അവന്റെ ആഡംബരമായ രണ്ട് നില വീട്ടിൽ പോയി സമയം ചിലവഴിക്കാൻ പറ്റുന്നത് തന്നെ വലിയയൊരു കാര്യമാണ്.

കാരണം, അവന്റെ വീട്ടിൽ പ്ലേ സ്റ്റേഷൻ, നല്ല വിലകൂടിയ സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടർ, പുറത്ത് നല്ല പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ വെട്ടി തെളിയിച്ച ഗാർഡനും, പിന്നെ എന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാൻ ഏറ്റവും ഹരംകൊള്ളിക്കുന്ന അവന്റെ നാല്പത്തിയൊന്ന് കാരിയായ സുന്ദരി അമ്മയും കൂടിയുള്ളപോൾ, ഈ പാവം പത്തൊൻപത്ത് കാരനായ കന്യകന് ഇതിൽ കൂടുതൽ വേറെയെന്ത് വേണം?