💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng] 23

 

ശ്രുതി : അവരൊക്കെ അങ്ങ് എത്തി…

 

അഖിൽ : സാരമില്ല നീ പയ്യെ നടന്നാൽ മതി…സമയമൊക്കെ ഒരുപാടുണ്ട്…

 

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു…

 

തണുപ്പ് കാരണം അഖിൽ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ശ്രുതി പതിയെ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു…

 

അഖിൽ : ദോ അവിടെ ഒരു തട്ടുണ്ട് ചായ കുടിക്കാം വാ..

 

അവർ പതിയെ അങ്ങോട്ട് കയറി…

 

അഖിൽ : അണ്ണാ രണ്ട് ചായ…ബിസ്‌ക്കറ്റ് ഉണ്ട് ബന്ന് ഉണ്ട് നിനക്ക് എന്ത് വേണം

 

അഖിൽ ശ്രുതിയോട് ചോദിച്ചു

 

ശ്രുതി : വട ഒന്നുമില്ലേ

 

അഖിൽ : ഇല്ലെന്ന് നിനക്ക് കണ്ട് കൂടെ ഇവിടെയൊക്കെ ഇങ്ങനെയാ…

 

ശ്രുതി : ബന്ന് മതി.

 

അഖിൽ : രണ്ട് ബന്ന് കൂടി

 

അവർ പതിയെ ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി..

 

ശ്രുതി : അവരൊക്കെ മുകളിൽ എത്തികാണും അല്ലേ

 

അഖിൽ : ഉം…

 

ശ്രുതി : ജാക്കറ്റ് ഇട്ടോളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ… ഞാൻ എപ്പോഴും കടലിലെ കാറ്റൊക്കെ കൊള്ളുന്നതാ എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല

 

അഖിൽ : എനിക്കും പ്രശ്നം ഇല്ല നീ ആ ചായ കുടിച്ചെ

 

ശ്രുതി : എന്ത് ഇല്ല എന്ന്… വിറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… തണുപ്പായത് കൊണ്ടല്ലേ ചായ കുടിക്കാൻ കയറിയെ…

 

അഖിൽ : ആര് വിറച്ചു… നീ പോയേ… വേഗം കുടിക്കാൻ നോക്ക് എല്ലാവരും മുകളിൽ എത്തി…

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ വീണ്ടും നടന്നു തുടങ്ങി.. അത് ഒരു കയറ്റമായിരുന്നു നടക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി…കയറ്റം കയറാൻ അവള് നന്നായി കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നവന് മനസ്സിലായി