💞ആയിരം കണ്ണുമായി 12 [Fang leng] 111

അഖിൽ : എനിക്ക് മനസ്സിലായി… ഇനി ശ്രുതിയെ ശല്യം ചെയ്യരുത് എന്നല്ലേ പറഞ്ഞു വരുന്നെ…

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ…

ശ്രുതി : അഖില് പൊക്കോ… സോറി അഖിലേ… അച്ഛന് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ… എന്തിനാ ഇവനെ ഇങ്ങനെ വിളിച്ച് അപമാനിച്ചേ… ഞാൻ എന്താ അത്ര വലിയ ആളാണെന്നാണോ അച്ഛൻ കരുതുന്നെ…ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ എനിക്കാ കൂടുതൽ കുറവുള്ളെ.. പുറത്ത് ഇറങ്ങിയാൽ പലരും എന്റെ പേര് പോലും വിളിക്കില്ല നൊണ്ടി അതാണ് ലേബൽ… അഖില് പോ… ഇത് നടക്കില്ല…

ശ്രുതി പതിയെ കണ്ണ് തുടച്ചു…

അഖിൽ : ശ്രുതി അച്ഛൻ പറഞ്ഞതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല… എന്തായാലും നിന്റെ അച്ഛൻ കേട്ടതിനെക്കാൾ മോശമായിരുന്നു സത്യത്തിൽ ഞാൻ…പിന്നെ നോക്കിയാൽ ഇത് മാത്രവുമല്ല വേറെയും കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്..അങ്കിള് അതും കേട്ടുകാണും അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തപോലെയാ… ഇനി ഉണ്ടാകും എന്നും തോന്നുന്നില്ല… നിങ്ങൾക്കും ആരും ബന്ധുക്കളായി ഇല്ല എന്ന് നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.. അപ്പോൾ പിന്നെ എനിക്ക് കൂടി ആരും മില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയാ… ശ്രുതിയുടെ അച്ഛനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോ… പിന്നെ നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു ലേബൽ അത് നിന്നെ അറിയാത്തവർ നിനക്ക് തരാൻ നോക്കുന്നതാ… നീ എന്താണെന്ന് നിന്നെ അറിയാവുന്നവർക്ക് നന്നായി അറിയാം… നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഈ കാലും വച്ച്കൊണ്ട് നീ പാട്ട് പാടും ഡാൻസ് ചെയ്യും രണ്ട് കാലും ഇല്ലെങ്കിൽ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ട് അതൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന്… ചിലർക്കൊക്കെ രണ്ട് കാലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ നൂറ് ജന്മം വേണം…ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുക എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു അത്യാഗ്രഹമാ ശ്രുതിയുടെ അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞന്നെ ഉള്ളു… അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ ശ്രുതിക്ക് ശെരിയാകത്തില്ല… സോറി അങ്കിളെ… ശ്രുതി ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ…