കുര്യന്റെ നിയോഗം

Kiriyante Niyogam | Author : Seena baby

ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ഭാവനയില്‍ ഉള്ള ആളെ സങ്കല്പിക്കുക…അവരെ മനസ്സില്‍ കണ്ടു കൊണ്ട് കഥ വായിക്കുക….

ഈ കഥ എഴുതാന്‍ കാരണം..ലാസ്റ്റ് ഞാന്‍ ഒരു അനന്തരം എന്ന കഥ എഴുതി..അതില്‍ വന്നൊരു comments കൊണ്ടാണ്…അയാള്‍ ഇത് കാണുമെന്ന് കരുതുന്നു….അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പറയുക…….

കഥ തുടങ്ങുന്നു……..

​മലയോര മേഖലയിലെ ആ കറുത്ത രാത്രി കുര്യന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇന്നും ഒരു കനലായി നീറുന്നുണ്ട്. അന്ന് പെയ്ത മഴയ്ക്ക് ചോരയുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. ഇടുക്കിയിലെ ആ ഉയർന്ന കുന്നിൻചരിവിൽ കുര്യന്റെ കൊച്ചു വീട് വിളക്കുമാടം പോലെ തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

പള്ളിയിലെ പെരുന്നാൾ കൂടാൻ വേണ്ടി അച്ചന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി നേരത്തെ പോയതായിരുന്നു കുര്യൻ. കുർബാന കഴിഞ്ഞ് പള്ളിമേടയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആ ഭീകരമായ ശബ്ദം കേട്ടത്. മല പിളരുന്ന ശബ്ദം!​പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ ചളിയിൽ പുതഞ്ഞ ആ മണ്ണിൽ തന്റെ വീടിരുന്ന അടയാളം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

തന്റെ അപ്പനും അമ്മയും കുഞ്ഞനിയനും ആ മണ്ണോട് മണ്ണായി മാറിയിരുന്നു. ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് കുര്യൻ എന്ന പന്ത്രണ്ടുകാരൻ ഈ ലോകത്ത് തനിച്ചായി. ബന്ധുക്കളുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും സഹതാപം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല.

ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാനില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, ആ മലയോരത്തിന്റെ പച്ചപ്പിൽ നിന്നും കുര്യൻ നഗരത്തിലെ ആ അനാഥാലയത്തിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു.

​ആ അനാഥാലയം ഒരു വീടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആൺകുട്ടികൾ മാത്രം വസിക്കുന്ന, കരുണയില്ലാത്ത ഒരു തടവറയായിരുന്നു. അവിടെ സ്നേഹത്തിനു പകരം അധികാരവും പേടിയുമാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. കുര്യൻ എന്ന ആറാം ക്ലാസ്സുകാരൻ ആ ഹോസ്റ്റലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. വീട്ടിലെ അമ്മയുടെ കൈമണവും അനിയന്റെ ചിരിയും അവനെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി.