“അതെ, നിങ്ങളും ജയേട്ടനും തന്ന ഈ ആത്മവിശ്വാസം കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു,” സ്വാതി ആവേശത്തോടെ മറുപടി നൽകി.
ജയചന്ദ്രൻ വീണ്ടും അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. ആ പഴയ വീടിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവരുടെ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങളെ കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ളതാക്കി. ആ ദിവസം അവർ സ്വന്തമാക്കിയതും, ഒപ്പം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതും വെറും നാണവും ലജ്ജയുമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ആസക്തിയായിരുന്നു.
രണ്ടു വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിന് ശേഷം സംഗീത് എയർപോർട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സ്വാതിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക വികാരമായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രനും രാധാമണിയുമൊത്തുള്ള ആ രഹസ്യജീവിതം അവളെ വല്ലാതെ മാറ്റിയിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയ സംഗീത് സ്വാതിയെ കണ്ടതും കണ്ണുകൾ വിടർത്തി നോക്കി.
“സ്വാതീ… നീ എന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്? ആകെ തടിച്ചല്ലോ! ഗൾഫിലെ ചൂടത്ത് കഷ്ടപ്പെട്ട എന്നെക്കാളും നിനക്കാണല്ലോ നന്നായിട്ട് ഇരിക്കുന്നത്,” അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സ്വാതി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “അതൊക്കെ പോട്ടെ സംഗീതേ, രണ്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം അല്ലേ നീ വന്നത്? അതൊക്കെ മതി.”
“അല്ല, ഞാൻ പറഞ്ഞത് കാര്യമാ. ഈ ലൂസായ ടീഷർട്ടൊക്കെ ഇട്ടിട്ടും നിന്റെ വടിവുകൾ എടുത്തു ചാടുന്നു. കുറച്ച് ഡയറ്റ് ഒക്കെ നോക്കണം. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ നാട്ടുകാർ എന്ത് പറയും?” സംഗീത് അവളെ ഉപദേശിച്ചു.
സ്വാതി മനസ്സിൽ ജയചന്ദ്രന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനങ്ങളെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. “ശരി സംഗീതേ, ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം.”

പൊന്നു മോനെ സൂപ്പർ ❤️❤️❤️വായിക്കാൻ വൈകി പോയി.. കുറെ നാൾക്ക് ശേഷം ആണ് ഇമ്മാതിരി ഒരു ഐറ്റം കിട്ടുന്നത്. Thanks❤️
അടുത്ത ഭാഗം പെട്ടെന്ന് താടാ മോനെ