കുറച്ചു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, കിതപ്പടക്കാൻ പാടുപെടുന്ന സ്വാതി ജയചന്ദ്രനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ആർത്തി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
“മതി… മതി… ജയേട്ടാ… പ്ലീസ്… ഇനി അത് ചെയ്യ്…” അവൾ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് ജയചന്ദ്രന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ മുഖമുയർത്തി, വിയർത്തൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ അവളെയൊന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു, “ഇല്ല പെണ്ണെ… സമയം ആയിട്ടില്ല. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീർത്താൽ നിനക്ക് സുഖം കിട്ടില്ലല്ലോ.”
“പ്ലീസ് ജയേട്ടാ… എനിക്ക് വയ്യ… എനിക്ക് അത് വേണം…” സ്വാതി കെഞ്ചുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അയാളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ നീങ്ങി.
രാധാമണി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ആവേശത്തോടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതിയുടെ ഈ മാറ്റം രാധാമണിയെപ്പോലും അമ്പരപ്പിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് ലജ്ജിച്ചു നിന്നിരുന്ന പെൺകുട്ടി, ഇന്ന് പൂർണ്ണമായും കാമത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഒരു പുരുഷനെ വേണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുന്നു.
“ജയേട്ടാ, ഇവൾ പറയുന്നത് കേൾക്ക്, ഇവൾക്ക് ഇനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു,” രാധാമണി മെല്ലെ ജയചന്ദ്രന്റെ തോളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശബ്ദത്തിലും അസ്വസ്ഥതയും ആഗ്രഹവും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റ് സ്വാതിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. “അത്രയ്ക്ക് നിർബന്ധമാണോ നിനക്ക്?”

പൊന്നു മോനെ സൂപ്പർ ❤️❤️❤️വായിക്കാൻ വൈകി പോയി.. കുറെ നാൾക്ക് ശേഷം ആണ് ഇമ്മാതിരി ഒരു ഐറ്റം കിട്ടുന്നത്. Thanks❤️
അടുത്ത ഭാഗം പെട്ടെന്ന് താടാ മോനെ