“ഞാനിടാം..”
“ഏട്ടാ..”
അവളുടെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു.
“സാരമില്ല.. നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഇങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു അവസരം ഉണ്ടാവട്ടെ..”
അവൾക്കൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല.
വിരിഞ്ഞു നിന്ന തന്റെ പൊക്കിൾ ചുഴിയുടെ താഴെയായി അരഞ്ഞാണതിന്റെ കൊളുത്തിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ അവൾ നോക്കി നിന്നു പോയി.
“മാധവേട്ടൻ പറഞ്ഞു, നിന്നെ സ്നേഹിക്കാനും പോറ്റാനുമുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കില്ലെന്ന്..”
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“ഞാനും ആലോചിച്ചു. അത് ശെരിയാണ്. പ്രണയിച്ചത് പോലെ നമുക്കിടയിൽ സ്നേഹമോ വികാരമോ കാണിക്കാൻ എനിക്കായിട്ടില്ല..”
“പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല ഏട്ടാ.. ജീവിതം കൈവിട്ടു പോയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല..”
സത്യമാണ്…!
അവളുടെ വാക്കുകൾ ഒളിയമ്പുകൾ പോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വന്ന് തറഞ്ഞു.
“ഏട്ടൻ വിഷമിക്കരുത്.. ഇനിയെനിക്ക് പഴയത് പോലെയവാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അത്രക്കും.. അത്രക്കും മാധവേട്ടൻ എന്നോട്…!!”
പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അവൾ സെറ്റ് സാരി എടുത്ത് വിടർത്തി ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അതൊക്കെ ലൈവായി നോക്കിക്കണ്ടുകൊണ്ട് പ്രസാദും.
ഇനി ചിലപ്പോ ഇങ്ങനെയൊരു നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല. പലപ്പോഴും അവൾ സാരി ഉടുക്കുന്നത് നോക്കിയിരിന്നിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ ഇന്ന്.., ഇന്ന് സാഹചര്യം അതല്ല..!!
പ്രസാദിന്റെ നിശബ്ദമായ നിലവിളികൾ കേൾക്കാനാവാതെ ഭംഗിയായി സാരി ഉടുത്ത അശ്വതി, മാറിലേക്ക് പല്ലു ഒതുക്കിയിട്ട് മുന്താണി താഴ്ത്തി.
അസ്സലൊരു ദേവതയെ പോലെയായി മാറിയ ഭാര്യയുടെ അഭൗമ്യമായ സൗന്ദര്യം കണ്ണിമക്കാതെ നോക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ പതർച്ച പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.
ബ്രോ പുതിയ കഥ വല്ലതും എഴുതി തുടങ്ങിയോ.
bro പുതിയ കഥ എഴുതി തുടങ്ങിയോ.. ഒരു അപ്ഡേറ്റ് തരൂ