“ബിജോ… നീ… നിനക്ക് ഭ്രാന്തായോ?” അമ്മ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ഭ്രാന്തോ? ഏയ്… എനിക്ക് നല്ല ബോധമുണ്ട് അമ്മേ.” ഞാൻ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു
അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിസ്സഹായതയോടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഞാൻ ആ നേർത്ത നൈറ്റി എടുത്ത് അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു.
“വേഗം റെഡിയാകൂ. ഒരു മടിയും വിചാരിക്കണ്ട. അയാൾ ഇപ്പൊ ഇങ്ങെത്തും,”
ഞാൻ അമ്മയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു. “ആദ്യം അമ്മ ഒന്ന് പോയി കുളിക്ക്… നല്ല ഫ്രഷ് ആയി വേണം അയാളെ സ്വീകരിക്കാൻ.”
അലമാരയിൽ നിന്നും ആ നേർത്ത നൈറ്റിക്ക് ചേരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് ഞാൻ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അമ്മ അത് വാങ്ങുമ്പോൾ, സ്വന്തം മകന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് ഇത്തരം വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങേണ്ടി വരുന്നതിന്റെ അപമാനം ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. ഞാൻ അമ്മയെ ബാത്ത്റൂമിന് അടുത്തേക്ക് നടത്തി. ഓരോ ചുവടിലും അമ്മയുടെ ശരീരം തളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ അമ്മയെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി. വിതുമ്പലോടെ അമ്മ വാതിൽ അടയ്ക്കാൻ ആഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വേഗത്തിൽ ആ കതകിൽ കൈ വെച്ച് തടഞ്ഞു.
“എന്തിനാ അമ്മേ അടയ്ക്കുന്നത്? തുറന്നു കിടക്കട്ടെ,” എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു സൈക്കോയുടെ ശാന്തത പടർന്നു.
“ബിജോ… പ്ലീസ്… അമ്മയെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ…” അമ്മ നെഞ്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
“അമ്മേ… എന്തിനാ നമ്മൾക്കിടയിൽ ഇനി ഒളിവു മറവും?” ഞാൻ ഒരു തണുത്ത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “ഇത്രയും കാലം സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിന്റെ മുന്നിൽ അമ്മ മറയില്ലാതെ നിന്നില്ലേ? എന്നിട്ടിപ്പോൾ സ്വന്തം മകന്റെ മുന്നിൽ എന്തിനാ നാണം? ചെന്ന് കുളിക്ക്…
