എന്നെ നിലത്തു ഇറക്കി വിട്. എന്റെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം എന്തിനാ ഊരിയെ. നിന്നെ കുറച്ചു ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല കരുതിയെ. ഞാൻ ഉറങ്ങി കിടന്നപ്പോൾ എന്റെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഊരി കളഞ്ഞു എന്നെ എടുക്കാൻ നിനക്ക് എന്റെ എങ്ങനെ തോന്നീ എന്ന് എല്ലാം അമ്മ ദേഷ്യപ്പെട്ടു എന്നോട് ചോദിച്ചു. എന്നോട് അമ്മ ഇത് വരെ ഒരു കാര്യത്തിനും ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ട് ഇല്ല.
അമ്മ എന്റെ ഒക്കെത്തു നിന്ന് ഊർന്നു ഇറങ്ങാൻ നോക്കി എങ്കിലും ഞാൻ അമ്മയെ അതിന് സമ്മതിക്കാതെ സോഭയിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.
നീ എന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കേണ്ട. എന്റെ തുണി എന്തിയെ. ഞാൻ എടുത്തോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ സോഭയിൽ നിന്ന് എണീക്കാൻ നോക്കി എങ്കിലും അമ്മക്ക് എണീക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഞാൻ അമ്മയെ എണീക്കുന്നത് തടയാൻ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി അമ്മ സോഭയുടെ പിടിയിൽ പിടിച്ച് പൊങ്ങി എണീക്കാൻ നോക്കി എണീറ്റ് നടക്കാൻ നോക്കി എങ്കിലും അഞ്ചാറു മാസം നടക്കാതെ ഇരുന്ന കൊണ്ട് അമ്മയുടെ കാലുകൾക് പഴയ പോലെ ബലം ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട് ബാലൻസ് തെറ്റി മുമ്പോട്ട് വീണ് പോയി. ഞാൻ അമ്മ വീരുന്ന മുൻപ് അമ്മയെ കേറി പിടിച്ചു സോഭയിൽ തന്നെ ഇരുത്തി.
അവിടെ ഇരിക്ക് അമ്മേ. അമ്മക്ക് നടക്കാൻ പറ്റില്ല. വീരും എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ എനിക്ക് എന്തേലും എന്റെ ബോധം പോകാൻ ചെയ്തോ എന്ന് അമ്മ ദേഷ്യപ്പെട്ടു തന്നെ ചോദിച്ചു.
എന്റെ അമ്മയോട് ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുവോ. അഞ്ചാറു മാസം മുൻപ് അമ്മക്ക് അപകടം പറ്റി അമ്മയുടെ ഓർമ്മ എക്കെ പോയി. അമ്മ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ ആണ് പെരുമാറിയിരുന്നത്. അപകടം പറ്റിയ അന്ന് മുതൽ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്ന പോലെ അമ്മയുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്തു തന്നിരുന്നത് ഞാനാ.അമ്മയെ കുളിപ്പിച്ചതും കരിക്കാൻ വാഴി തന്നതും എല്ലാം ഞാനാ. അല്ലാതെ അമ്മയെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ട് ഇല്ല. അമ്മ എണീക്കരുത്. അഞ്ചാറു മാസം ആയിട്ട് നടക്കാത്ത കൊണ്ട് അമ്മക്ക് നടക്കാൻ പറ്റില്ല. ഞൻ ഇപ്പോൾ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു റൂമിൽ ഇരിക്കുന്ന എന്റെ മൊബൈൽ എടുക്കാൻ പോയി.അമ്മ സോഭയിലെ വിരി എടുത്തു ദേഹത്ത് ഇട്ട് നാണം മറച്ചിരുന്നു.
