മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പാറി അവളുടെ തോളുകളിൽ വീണുകിടന്നു.
യദു അവളുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്റെ അമ്മയോടും ഭാര്യയോടുമുള്ള അടങ്ങാത്ത ആരാധനയായിരുന്നു.
ശ്രീയുടെ നിർദ്ദേശം:
“അമ്മേ… ആകാശം നോക്കൂ. ആ ആകാശം പോലെ വിശാലമാണ് നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം. യദൂ… നീ അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് പതുക്കെ തല ചായ്ക്കൂ. ഈ പ്രകൃതി സാക്ഷിയായി അമ്മ തന്റെ മകന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം… അത് എനിക്ക് വേണം.”
യാമിനി പതുക്കെ തന്റെ തുള്ളി തുള്ളിമ്പിനിൽക്കുന്ന നിറഞ്ഞ വലിയ മുല കൈകൾ കൊണ്ട് താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. അവൾ യദുവിന്റെ തല തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു.
ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയോടെയും എന്നാൽ ഒരു പുരുഷന്റെ തീവ്രതയോടെയും യദു ആ മുലകളിൽ മുഖമമർത്തി. അവന്റെ അമ്മയുടെ ആ തെറിച്ചുനിൽക്കുന്ന മുലകണ്ണുകളെ ചപ്പി വലിച്ചു.
യാമിനിയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് ഒരു രാജ്ഞിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. തന്റെ മകനെയും ഭർത്താവിനെയും ഒരേപോലെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന, ലോകത്തിലെ എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും വെല്ലുവിളിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ വിജയം ആ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി. യദു അവളുടെ വയറിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ആ അനുഭൂതിയിൽ സ്വയം മറന്നു.
ശ്രീ തന്റെ ക്യാമറ പതുക്കെ അവരിൽ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു. ആ വലിയ വില്ലയും, അതിന്റെ ടെറസ്സിൽ നഗ്നരായി ഇരിക്കുന്ന ആ പ്രേമിതാക്കളും പതുക്കെ ചെറുതായി വന്നു. ക്യാമറ കൂടുതൽ ഉയരത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, താഴെ ഇബിസയുടെ തീരത്തെ തിരമാലകളും ദൂരെ നഗരത്തിലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന വിളക്കുകളും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.
