അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali] 737

മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പാറി അവളുടെ തോളുകളിൽ വീണുകിടന്നു.
​യദു അവളുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്റെ അമ്മയോടും ഭാര്യയോടുമുള്ള അടങ്ങാത്ത ആരാധനയായിരുന്നു.

​ശ്രീയുടെ നിർദ്ദേശം:

“അമ്മേ… ആകാശം നോക്കൂ. ആ ആകാശം പോലെ വിശാലമാണ് നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം. യദൂ… നീ അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് പതുക്കെ തല ചായ്ക്കൂ. ഈ പ്രകൃതി സാക്ഷിയായി അമ്മ തന്റെ മകന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം… അത് എനിക്ക് വേണം.”

​യാമിനി പതുക്കെ തന്റെ തുള്ളി തുള്ളിമ്പിനിൽക്കുന്ന നിറഞ്ഞ വലിയ മുല കൈകൾ കൊണ്ട് താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. അവൾ യദുവിന്റെ തല തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു.

ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയോടെയും എന്നാൽ ഒരു പുരുഷന്റെ തീവ്രതയോടെയും യദു ആ മുലകളിൽ മുഖമമർത്തി. അവന്റെ അമ്മയുടെ ആ തെറിച്ചുനിൽക്കുന്ന മുലകണ്ണുകളെ ചപ്പി വലിച്ചു.
​യാമിനിയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് ഒരു രാജ്ഞിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. തന്റെ മകനെയും ഭർത്താവിനെയും ഒരേപോലെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന, ലോകത്തിലെ എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും വെല്ലുവിളിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ വിജയം ആ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി. യദു അവളുടെ വയറിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ആ അനുഭൂതിയിൽ സ്വയം മറന്നു.

ശ്രീ തന്റെ ക്യാമറ പതുക്കെ അവരിൽ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു. ആ വലിയ വില്ലയും, അതിന്റെ ടെറസ്സിൽ നഗ്നരായി ഇരിക്കുന്ന ആ പ്രേമിതാക്കളും പതുക്കെ ചെറുതായി വന്നു. ക്യാമറ കൂടുതൽ ഉയരത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, താഴെ ഇബിസയുടെ തീരത്തെ തിരമാലകളും ദൂരെ നഗരത്തിലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന വിളക്കുകളും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.