അനിയത്തിയുടെ ഭരണം 2 [സിദ്ധു] 228

മായ: എന്താടാ മോനെ നീ ഈ പറയുന്നത് , മാനം ഒരിക്കൽ പോയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടില്ല പിന്നെ നിൻറെ കല്യാണം നടക്കുമോ
അനിയത്തിയുടെ കല്യാണം നടക്കുമോ

അനി: അതിന് എനിക്ക് അനിയത്തി ഇല്ലല്ലോ എനിക്ക് ആകെക്കൂടെ ഒരു ചേച്ചി അല്ലേ ഉള്ളൂ എൻറെ അമ്മു ചേച്ചി, ചേച്ചി എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ അനുസരിക്കും , പിന്നെ ഞാനൊരു കുഞ്ഞല്ലേ ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ എന്താ പ്രശ്നം

അനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മായയുടെ കാലിനടിയിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചു പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി മോഹനും ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാവാതിരുന്നില്ല , അമ്മയുടെ ഭാവം കണ്ട് അമ്മു പറഞ്ഞു
അമ്മു: അമ്മ പേടിക്കണ്ട കുഞ്ഞുട്ടന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ഇവനെ പ്ലസ്ടുവും ഡിഗ്രിയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് നല്ല പെൺകുട്ടിയെ തന്നെ കണ്ടെത്തും ഇവൻറെ മാനം ഒരു പ്രശ്നമല്ലാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവൾ എൻറെ തന്നെ ബവബിൽ ഉള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി ആയാൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഇവനെ നോക്കിക്കോളാം

ഇനി അവരോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മായ അമ്മുവിൻറെ ആവശ്യം അംഗീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായി പക്ഷേ അവർക്ക് മകനോടുള്ള ഇഷ്ടം കാരണം അവർക്ക് ഭയവും സങ്കടവും തോന്നി ,

സമയം 7:30 ആയി വീടിൻ്റെ പുറകുവശത്തെ പാടം വിജനമാണ് നല്ല കാറ്റും പുറകു വശത്തെ ഗേറ്റ് കടന്നാൽ ഒരു വരമ്പ് ഉണ്ട് കുറച്ചു നടന്നാൽ ഒരു മരമുണ്ട് അവിടെ മിക്കപ്പോഴും അമ്മുവും അനിയും കാറ്റ് കൊള്ളാൻ പോകാറുണ്ട്
പാടത്തിന്റെ ആ ഭാഗത്തേക്ക് വരാൻ അവരുടെ വീട്ടിലുടെ മാത്രമേ വഴിയുള്ളൂ അവിടെ നിന്നാൽ ആരും കാണില്ല അത് ഒരു പോലെ ആശ്വാസവും പ്രശ്നവും ആയിരുന്നു കാരണം അവിടെ വച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ പക്കൽ ആവുന്നത് വരെ ആരും അറിയില്ല അതും ആരെങ്കിലും എങ്ങനെയെങ്കിലും അതിൻ്റെ അടുത്തുള്ള പാഠത്തിൽ വന്നു കണ്ടാൽ മാത്രമേ അറിയൂ
നേരം ഇരുട്ടിയാൽ പിന്നെ ഒരു പ്രതീക്ഷയും വേണ്ട
അമ്മുവിന് ഒരു ആശയം തോന്നി