“പിന്നെ ജംഷീ… ആളാരാണെന്നൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടില്ല… എനിക്കറിയുകയും വേണ്ട…എന്നാലും ഇനി കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതീട്ടോ… “..
അത് കേട്ട് ജംഷിയൊന്ന് പുളഞ്ഞു..
“ഉം…”..
“എങ്ങിനെയാ ജംഷീ ഇങ്ങിനെ ഒരബദ്ധം പറ്റിയത്… ?..
അവനിത്രക്ക് മണ്ടനാണോ…?..
ഒരു മുൻകരുതലും
അവനെടുത്തില്ലേ… ?..
എന്നിട്ടവൻ തടിയൂരുകയും
ചെയ്തു… “..
ജംഷിക്കെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നറിയില്ല..
“ആണുങ്ങൾക്ക് ഒന്നും നോട്ടമുണ്ടാവില്ല… നീ വേണ്ടേ ജംഷീ സൂക്ഷിക്കാൻ… ?..ഇപ്പോ തന്നെ കണ്ടില്ലേ, അവൻ പൊടിയും തട്ടി പോയി… അനുഭവിച്ചത് മുഴുവൻ നീയും…
ശരിക്കും നീയല്ല അവനാ എന്റെ പൈസ തിരിച്ച് തരേണ്ടത്… ആളെ അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ അവനോട് കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ വാങ്ങിച്ചേനേ… “..
രഘു പറയുന്നതൊക്കെയും കാര്യമറിയാതെയാണെന്ന് ജംഷീനക്കറിയാം..പ്രവീണല്ല, താനാണിതിനുത്തരവാദി.. അവൻ ഊരാനൊരുങ്ങിയപ്പോ താനാണവനെ പിടിച്ചമർത്തി മുഴുവൻ പൂറ്റിലേക്ക് ഒഴിപ്പിച്ചത്.. പക്ഷേ അതെങ്ങിനെ രഘുവേട്ടനോട് പറയും..?.
പ്രവീണിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് കേട്ടിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കാനും ആവുന്നില്ല..
“ അവൻ… പാവമാ രഘുവേട്ടാ… അവനൊന്നുമറിയില്ല…”..
ജംഷി പതിയെ പറഞ്ഞു..
“ഉം… നല്ല പാവം… അടിച്ച് നിന്റെ വയറ് വീർപ്പിച്ചവൻ നല്ല പാവം തന്നെ… എന്നിട്ട് അതിന് പരിഹാരമുണ്ടാക്കാതെ മുങ്ങിയ അവൻ ഒന്നുമറിയാത്ത പാവം…”..
രഘു മറയില്ലാതെ പറഞ്ഞു..
