അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ചൂടോടെ, വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ്, പരസ്പരം ചേർന്ന് കിടന്നു. ആയേഷയുടെ കനത്ത മുലകൾ മോണിഷയുടെ മുഖത്തോട് അമർന്നിരുന്നു. മോണിഷയുടെ ഒരു കൈ ആയേഷയുടെ വയറ്റിൽ മൃദുവായി വട്ടങ്ങൾ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ യോനികളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും ചൂടുള്ള രസം മൃദുവായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ദീർഘനേരം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വെറുതെ ശ്വാസശബ്ദവും മഴയുടെ ശബ്ദവും മാത്രം.
മോണിഷ മൃദുവായി തല ഉയർത്തി ആയേഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ സ്നേഹത്തോടും ആരാധനയോടും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“അക്ക… നിന്നെ ഞാൻ ഇത്ര സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. “നിന്റെ ഈ ശരീരം, നിന്റെ ഈ മുലകൾ, നിന്റെ ഈ ഇടുപ്പുകൾ… ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ എല്ലാം സ്വന്തമാക്കി. പക്ഷേ എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്റെ ഹൃദയമാണ്.”
ആയേഷയുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ നനവോടെ തിളങ്ങി. അവൾ മോണിഷയെ കൂടുതൽ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു, അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്.
“മോണിഷ… ഞാൻ വളരെ ലജ്ജിക്കുന്നു,” ആയേഷയുടെ ശബ്ദം പൊട്ടിപ്പോയി. “ഞാൻ സുധാകരനെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ എന്റെ എല്ലാമായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ എനിക്ക് തന്ന ഈ സുഖം… ഇത് എനിക്ക് പുതിയൊരു ലോകമാണ്. ഞാൻ വഞ്ചിച്ചതുപോലെ തോന്നുന്നു… പക്ഷേ അതേസമയം ഞാൻ വീണ്ടും ജീവനോടെയിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു.”
മോണിഷ ആയേഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണീരൊഴുകുന്ന കവിളുകളിൽ ചുംബിച്ചു.
“നീ വഞ്ചിച്ചില്ല അക്ക. നീ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. നിനക്ക് സ്നേഹവും ആശ്ലേഷവും സ്പർശവും ആവശ്യമാണ്. സുധാകരൻ നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടുപോകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല. ഞാൻ നിന്നെ പരിപാലിക്കും. നിന്നെ ആരാധിക്കും. നിന്റെ ശരീരവും ഹൃദയവും എല്ലാം ഞാൻ സ്വന്തമാക്കും.”
ലെസ്ബിയൻ സുഖം ഏറ്റവും മധുരമായ അനുഭൂതി