ആയിഷയുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു തുടക്കക്കാരിയുടെ വേഗതയും വെപ്രാളവുമിരുന്നെങ്കിൽ, സമീറ ഇത്തയുടെ ഓരോ ഭാവത്തിലും വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തത തീർക്കുന്ന ഒരു കനത്ത ആവേശമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഞാൻ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഇത്തയും അതിനനുസരിച്ച് തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി തന്നു.
മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ആ വലിയ കട്ടിലിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ബാഹ്യലോകത്തെ എല്ലാ ചിന്തകളും മറന്ന് ആ നിമിഷങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകി.
ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസവും ശരീരങ്ങളും ഒരേ താളത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ആ ഹോട്ടൽ മുറിയെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത തുടകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകുകയും, ഞങ്ങൾ ആ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്ത ആ കൃത്യ സമയത്താണ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന എന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ അതിശക്തമായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.
ആ കട്ടിലിന്റെ ചലനങ്ങൾക്കിടയിലും ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ഞാൻ ചലനങ്ങൾ അല്പം നിർത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഡിസ്പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന പേര് കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് മിന്നി.
**”ആയിഷ”**
ഫോൺ കട്ട് ആവാതെ തുടർച്ചയായി ബെല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആയിഷയുടെ പേര് കണ്ടതും സമീറ ഇത്തയും പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവരുടെ മുഖത്തെ ആ കാമഭാവം മാറി നേരിയൊരു പരിഭ്രമം പടർന്നു.
“റഹീം… ആരാ അത്? ആയിഷയാണോ?” ഇത്ത ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“അതെ ഇത്താ… അവളാണ്,” ഞാൻ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു.
