ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഒരു ഗ്ലാസ് നാരങ്ങാവെള്ളവുമായി വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.
“എന്നിട്ട്… ആധാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമൊക്കെ തീർന്നോ റഹീം? സമീറ ഇത്ത ഇനി വേറെ പേപ്പറുകളൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അവൾ എന്റെ അരികിലിരുന്ന് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഏതാണ്ട് തീർന്നു മോളെ. ഇത്ത ഇനി ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നാളെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് ശരിയാക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു പുതിയ വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജിന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ടോൺ മുഴങ്ങി. ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു നോക്കി.
അത് സമീറ ഇത്ത അയച്ച മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു:
*”റഹീം, നീ സുരക്ഷിതമായി എത്തിയോ? ഇന്ന് അവിടെ വെച്ച് പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റാത്തത് നമുക്ക് അടുത്ത തവണ നന്നായി തീർക്കണം. ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾ ഒക്കെ ഇവിടെ കൃത്യമാക്കി വെക്കാം… നീ ആയിഷയോട് സൂക്ഷിച്ചു സംസാരിക്കണം.”*
മെസ്സേജ് വായിച്ചതും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി ആയിഷയെ നോക്കി. അവൾ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായി എന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ കനത്ത ശരീരവും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു പുതിയ കളിക്കളത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ കാൽവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.
ഞാൻ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചപ്പോഴേക്കും, പുറത്ത് ഒരു കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. സാധാരണ അബ്ബു ബസ്സിലാണ് വരാറുള്ളതെങ്കിലും, ഇന്ന് ടൗണിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കാറിലാണ് എത്തിയത്.
