“മ്മ്മ്… ഇപ്പോൾ ശരിയായി. വാ, നമുക്ക് പോകാം,” ഹരി സാർ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഞാൻ സാറിന്റെ പിന്നാലെ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ നടന്നു.
അടുക്കളയുടെ പുറകിലത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് നല്ല കോടമഞ്ഞായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റ് എന്റെ നഗ്നമായ തോളുകളിലും കാലുകളിലും അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വിറച്ചുപോയി. ചുറ്റും വലിയ റബ്ബർ മരങ്ങൾ മാത്രം. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ വീണുകിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ നഗ്നപാദങ്ങളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണുകിടക്കുന്ന പുല്ലുകൾ തട്ടുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് അരിച്ചുകയറി. ഞാൻ ആ തോർത്തിൽ ഇറുകെ പിടിച്ചു നടന്നു.
ഹരി സാർ എനിക്കൊപ്പം തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എന്താ ആയിഷാ നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഈ തണുത്ത കാറ്റും ഈ പ്രകൃതിയുമൊക്കെ നീ ആസ്വദിക്കുന്നില്ലേ? കോളേജിലെ ആ തിരക്കിൽ നിന്നും മാറി, നിന്നെപ്പോലൊരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ നടക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണ്,” സാർ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ തലകുനിച്ച് നടന്നു. “സാർ… എനിക്ക് വല്ലാതെ തണുക്കുന്നു.”
“തണുക്കുന്നുണ്ടോ? അത് സാരമില്ല. കുളത്തിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആ തണുപ്പൊക്കെ മാറും. ഈ തോർത്ത് മാത്രമിട്ട് നീ നടക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ. കാറ്റ് വീശുമ്പോഴൊക്കെ ഈ തോർത്ത് നിന്റെ തുടകളിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പറക്കുന്നത് കാണാൻ എന്റെ കണ്ണ് കുളിർക്കുകയാണ്,” ഹരി സാർ എന്റെ തുടകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കാമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
