“അയ്യോ ഭാമേച്ചി…” സജു വടിയും പാമ്പിനെയും അവിടെയിട്ട് ചാടി ഇറങ്ങി അവളെ താങ്ങി. ലൗലിയും സഹായിക്കാൻ എത്തി. രണ്ടുപേരും കൂടെ ഭാമയെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
“ഹൗ… ഇതെന്തൊരു പേടിയാ ചേച്ചീ…” ഭാമ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് നടു തിരുമ്മി.
“സോറി ഡീ… പെട്ടെന്ന് പാമ്പിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു.” ലൗലി ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
“ചത്ത പാമ്പിനെ എന്തിനാ ചേച്ചി പേടിക്കുന്നത്?” സജു ചിരിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും മകൻ തൂമ്പയുമായി വന്നു. സജു തന്നെ പാമ്പിനെ എടുത്ത് പറമ്പിൽ ഒഴിഞ്ഞ ഒരിടത്ത് കുഴിച്ചിട്ടു. ഭാമയും ലൗലിയും ടോർച്ച് തെളിച്ച് ഒപ്പം നിന്നു. കുഴിയെടുത്ത് പാമ്പിനെ ഇട്ട് മൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സജു നല്ലതുപോലെ വിയർത്തു കുളിച്ചു. ഒന്നാമതെ നല്ല ചൂട്. അതിന്റെ കൂടെ നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക് നല്ലൊരു പണിയും കിട്ടി. സജു തന്റെ വിധി ഓർത്തു. ഭാമേച്ചിയുടെ ബെഡ്റൂമിൽ ഇരുന്ന് തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ലോഡിറക്കേണ്ട സമയമാണ്. ഓരോരോ സമയദോഷം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാൻ…
“വലിയ ഉപകാരം സജു…” ലൗലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു. “നിങ്ങൾ നിൽക്ക് ഞാൻ വെള്ളം എടുക്കാം…”
“ഞാനും വരാം.” സജുവിനെയും മോനെയും സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുത്തി പെണ്ണുങ്ങൾ അകത്തേക്ക് പോയി.
“നീ പഠിക്കുകയാണോ?” സജു അവനോട് ചോദിച്ചു.
“ആ ചേട്ടാ… ഞാൻ എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന് പഠിക്കുവാ. ഇപ്പോ രണ്ടാം വർഷം.”
“നിന്നെ കണ്ടാൽ അത്ര പ്രായമൊന്നും പറയില്ലല്ലോ…” സജു അവനെ അടിമുടി നോക്കി. അവൻ കണ്ണടച്ചു ചിരിച്ചു.
“എന്താ നിന്റെ പേര്?”
“കെവിൻ.” അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു.
