മകൻ തന്റെ ഉടലിനെ ഇത്രയും വന്യമായ വാക്കുകളാൽ പിച്ചിച്ചീന്തുന്നത് അവൾ ഒരു ഉന്മാദത്തോടെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.
മാധവന്റെ ആ പച്ചയായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ശാലിനി ഒന്ന് അമ്പരന്നുപോയി.എടാ, ഇത്രയും അതിര് വിട്ട വർത്തമാനം വേണോ?” എന്നൊരു ചോദ്യം ആ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതത്രയും അതിര് വിട്ടുപോയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ അവൾ മാധവനെ ഉറ്റുനോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മാധവൻ വേഗം പിടിച്ചെടുത്തു. അവൻ പതർച്ചയോടെ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,
“അമ്മേ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് കുറച്ചു കൂടിപ്പോയോ? അമ്മയ്ക്ക് അതൊന്ന് മോശമായി തോന്നിയോ?”
ശാലിനി കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദയായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ മാതൃത്വം ആ നിമിഷം കാമത്തിന്റെ ചൂടിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ശാലിനിയുടെ മനസ്സിലെ ആശങ്കകൾ പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞുപോയി. അവൾക്ക് അവനിൽ ഒരു തെറ്റും തോന്നിയില്ല, പകരം ആ വർത്തമാനങ്ങൾ അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്നും കൊതിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ തലയാട്ടി ‘ഇല്ല’ എന്ന് കാണിച്ചു. മകന്റെ വായയിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾ താനറിയാതെ ഒരു മായാലോകത്തേക്ക് വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു.
മാധവൻ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ, കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ തിളക്കവുമായി അവളോട് ചേർന്നിരുന്നു പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ, സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്. അത് എന്റെ അമ്മയുടേതാണെങ്കിലും, ആ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് വർണ്ണിക്കാനുള്ള അവകാശവും കടമയും മകനായ എനിക്കാണ്. എനിക്കല്ലാതെ പിന്നെ ആർക്കാണ് അമ്മയുടെ ഈ വടിവൊത്ത ഉടലിനെ പറ്റി പറയാൻ അർഹതയുള്ളത്?”
