ചിത്ര തുടർന്നു: “നീ പണ്ട് സ്നേഹിച്ച ആ പാവം കുട്ടി ആയിരിക്കില്ല ഞാൻ. ഞാൻ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ പുരുഷന്മാർ എന്നെ നോക്കുന്നത് നീ കാണേണ്ടി വരും. ചിലപ്പോൾ അവർ എന്നെ സ്പർശിച്ചെന്നും വരും. അപ്പോഴൊക്കെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ തോന്നിയ ഈ ആവേശം നിലനിർത്താൻ നിനക്ക് പറ്റുമോ? എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ?” അതോ നീ എന്നെ വെറുക്കുമോ?”
ഗോകുൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി. അവളുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ മുഖമമർത്തി അവൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്കറിയില്ല ചിത്രേ… പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നീ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ ഉള്ളത് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വേദനയുണ്ട്, പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു സുഖം എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറയുന്നു. നീ എങ്ങനെയുള്ളവളായാലും എനിക്ക് നിന്നെ വേണം.”
അവന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ചിത്രയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ പിണച്ചു. ചിത്ര ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
ഗോകുൽ പതുക്കെ തുടർന്നു. “പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്. എന്റെ അറിവില്ലാതെ നീ ഇനി ഒന്നും ചെയ്യരുത്. എനിക്ക് എല്ലാം അറിയണം. നീ ആരെ കാണുന്നുവെന്നും, അവർ നിന്നെ എങ്ങനെ സ്പർശിക്കുന്നുവെന്നും എനിക്ക് അറിയണം. നിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ മുന്നിൽ അറിവോടു കൂടി ആയിരിക്കണം.”
ചിത്രയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. പക്ഷെ അവൾ ഫവാസിനെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ മനപ്പൂർവ്വം മറച്ചുപിടിച്ചു. വർക്കലയിലെ ആ അനുഭവങ്ങൾ ഇപ്പോഴേ അവനോട് പറയുന്നത് അപകടമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ഇനി ഭാരമല്ലെന്നും, മറിച്ച് അവൾക്ക് മുന്നിൽ ഗോകുൽ ഒരു തുറന്ന പുസ്തകമായി മാറിയെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ ആ ‘നിബന്ധന’ സത്യത്തിൽ അവൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു ലൈസൻസ് ആയിരുന്നു.
