സമീർ ലിവിംഗ് റൂമിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ നസീമ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ഫോട്ടോകളിലൂടെ ഫ്ലിപ്പു ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു. അവൾ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു- അവളുടെ ഭാവം ശരിയായി വായിക്കുകയാണെങ്കിൽ അൽപ്പം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ പെരുമാറാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. “എങ്ങനെ, കൊള്ളാവോ ?” നിസ്സഹായത കാണിച്ച് അയാൾ ചോദിച്ചു.
അവൾ തലയാട്ടി, അപ്പോഴും ഫോട്ടോകളിലൂടെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
“അതെ, ശരിക്കും. പലതും നല്ല അടിപൊളി ആണ് .
അവൾ ഫോണിൽ ആരായിരുന്നതിനെ പറ്റി ചോദിക്കാഞ്ഞതിൽ ആശ്വാസം തോന്നിയ അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി ശ്വാസം വിട്ടു. പകരം, അവസാന ഫയലുകൾ അവളുടെ ഡ്രൈവിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിൽ അവൻ സ്വയം തിരക്കിലായിരുന്നു.
“കോപ്പീയിങ് “, പ്രോഗ്രസ്സ് ബാറുകൾ സ്ക്രീനിലുടനീളം ഇഴയുമ്പോൾ അവൻ പിറുപിറുത്തു.
“മെസ്സേജ് ഒക്കെ വേണമെങ്കിൽ നോക്കിക്കോളൂട്ടോ ” വാക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിന് മുൻപ് നസീമ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി …അവളുടെ സ്വരം വളരെ ലഘുവായിരുന്നു.
അവൾ അത് കാര്യമായി പറഞ്ഞതല്ലേലും, അത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നു…
അവസാനത്തെ ഫയൽ നിശബ്ദമായ ബീപ്പ് ശബ്ദത്തോടെ പകർത്തി. സമീർ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് അടച്ച് അവൾക്ക് നേരെ ഹാർഡ് ഡിസ്ക്ക് നീക്കി വച്ചു. “എല്ലാം കോപ്പി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്”.
നസീമ അവനെ നോക്കി ഒരു ആശ്വാസം പോലെ കണ്ണടച്ചു, തുടർന്ന് ഡസൻ കണക്കിന് പ്രോഡക്റ്റ് ഫോട്ടോകൾ അപ്ലോഡ് ചെയ്യാൻ തരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ ഹാർഡ് ഡിസ്കിലേക്ക് നോക്കി അവൾ അത് എടുത്തു പിടിച്ചു,,
